Προσερχόμενος στη διάσκεψη, η οποία πραγματοποιείται στο πλαίσιο της γαλλικής προεδρίας της G7, ο υπουργός Οικονομίας της Γαλλίας, Ρολάν Λεσκίρ, ανέφερε ότι έχουν ήδη εξασφαλιστεί 260 εκατ. ευρώ από τα συνολικά 500 εκατ. ευρώ που απαιτούνται για τις εργασίες αποκατάστασης. Όπως σημείωσε, στόχος είναι να συγκεντρωθεί ολόκληρο το ποσό έως την επόμενη άνοιξη, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη διεύρυνση του κύκλου των χωρών και των οργανισμών που συνεισφέρουν οικονομικά.
Αισιόδοξος για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού εμφανίστηκε και ο υπουργός Ενέργειας της Ουκρανίας, Ανατόλι Κουτσέβολ, ο οποίος συμμετέχει στις εργασίες στο Παρίσι. Ο ίδιος εξέφρασε την πεποίθηση ότι θα συγκεντρωθούν τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ, ευχαριστώντας παράλληλα τους διεθνείς εταίρους για τις δεσμεύσεις και τη στήριξή τους.
Επείγουσα η αποκατάσταση του θόλου
Σύμφωνα με τη γαλλική κυβέρνηση, η έκταση και η πολυπλοκότητα των ζημιών από τη ρωσική επίθεση καθιστούν την πλήρη επισκευή του προστατευτικού καλύμματος επείγουσα και ιδιαίτερα απαιτητική. Η διάσκεψη συνδιοργανώνεται από τη Γαλλία, την Ουκρανία και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η EBRD είχαν συμβάλει με σημαντική χρηματοδότηση στην κατασκευή του μεταλλικού θόλου, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία, τον Καναδά και την Ιαπωνία.
Ο γιγαντιαίος θόλος εγκλωβισμού τοποθετήθηκε το 2016, καλύπτοντας την αρχική τσιμεντένια σαρκοφάγο που είχε κατασκευαστεί εσπευσμένα μετά την καταστροφή του 1986. Τότε, η έκρηξη στον αντιδραστήρα του σοβιετικού πυρηνικού σταθμού της Ουκρανίας προκάλεσε μία από τις σοβαρότερες πυρηνικές καταστροφές στην ιστορία.
Προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο ραδιενεργού διαρροής
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ανακοινώσει στα τέλη Απριλίου ότι προτίθενται να διαθέσουν έως και 100 εκατ. δολάρια για την αποκατάσταση του θόλου, καλώντας παράλληλα τις υπόλοιπες χώρες της G7 να συνεισφέρουν ανάλογα.
Ήδη από την άνοιξη, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών είχε προειδοποιήσει ότι, χωρίς τις απαραίτητες εργασίες επισκευής, η κατασκευή δεν θα μπορούσε πλέον να εγγυηθεί επαρκή προστασία. Μια τέτοια εξέλιξη θα διατηρούσε τον κίνδυνο διαρροής ιδιαίτερα επικίνδυνων ραδιενεργών υλικών, με πιθανές επιπτώσεις στην ευρύτερη ευρωπαϊκή περιοχή.
