Στο βιβλίο του Promise Me, America, που κυκλοφόρησε την Τρίτη (17/11), λίγο πριν από τα 84α γενέθλιά του και ενώ ο ίδιος αντιμετωπίζει προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, ο Μπάιντεν αφιερώνει μεγάλο μέρος στον πόλεμο στην Ουκρανία. Περιγράφει τις άκαρπες συνομιλίες του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν πριν από τη ρωσική εισβολή και τη συνεργασία Ουάσιγκτον και Κιέβου από τον Φεβρουάριο του 2022 έως την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο, τον Ιανουάριο του 2025.
Όπως σημειώνει ο Guardian, το βιβλίο δίνει βάρος στα επιτεύγματα της προεδρίας Μπάιντεν και αφήνει περιορισμένο χώρο για αυτοκριτική, ακόμη και για την αποχώρησή του από την προεκλογική κούρσα του 2024 υπό την πίεση του ίδιου του κόμματός του.
«Αυτό δεν ήταν τηλεοπτική κωμωδία»
Ο Μπάιντεν παραδέχεται ότι αρχικά αμφέβαλλε αν ο Ζελένσκι, που είχε περάσει από την υποκριτική και την κωμωδία στην πολιτική, θα μπορούσε να σταθεί στο ύψος μιας τέτοιας κρίσης. «Αυτό δεν ήταν τηλεοπτική κωμωδία», γράφει. Στην πορεία, όπως λέει, τον εντυπωσίασε η αντοχή του Ουκρανού προέδρου και χάρηκε που οι ανησυχίες του αποδείχθηκαν αβάσιμες.
Εξαίρει επίσης την επικοινωνιακή του ικανότητα και θυμάται μια προσωπική στιγμή από τη μυστική επίσκεψή του στο Κίεβο τον Φεβρουάριο του 2023. Ο τότε δεκάχρονος γιος του Ζελένσκι τού έδωσε μια ζωγραφιά με ένα σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας που είχαν παραχωρήσει οι ΗΠΑ. Το μήνυμα έγραφε «Ευχαριστώ που βοηθάτε τον πατέρα μου να μας σώσει όλους».
Τα αιτήματα που δοκίμασαν την υπομονή της Ουάσιγκτον
Στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους, γράφει ο Μπάιντεν, ο Ζελένσκι μπορούσε να γίνει «κυκλοθυμικός και πεισματάρης» και δεν έδειχνε όση ευγνωμοσύνη περίμενε για τη διπλωματική και στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ. Τα επανειλημμένα αιτήματα για περισσότερα όπλα και χρήματα προκαλούσαν εκνευρισμό, τον οποίο, όπως λέει, εξέφραζε ευθέως στον Ουκρανό πρόεδρο.
Ο πρώην πρόεδρος υπερασπίζεται, πάντως, την αμερικανική βοήθεια. Υποστηρίζει ότι σχεδόν όλα τα χρήματα δαπανήθηκαν στις ίδιες τις ΗΠΑ, για αμερικανικά οπλικά συστήματα, στηρίζοντας θέσεις εργασίας. Παρά τις τριβές με τον Ζελένσκι, γράφει ότι αρνήθηκε να εγκαταλείψει τους Ουκρανούς και ότι τόσο ο ουκρανικός λαός όσο και ο πρόεδρός του επέδειξαν αξιοσημείωτη μαχητικότητα.
Η αναφορά στην ευγνωμοσύνη θυμίζει, όπως επισημαίνει ο Guardian, τη δημόσια αντιπαράθεση του Φεβρουαρίου του 2025 στον Λευκό Οίκο, όταν ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Τζέι Ντι Βανς κατηγόρησαν τον Ζελένσκι για αχαριστία και έλλειψη σεβασμού. Ο Ουκρανός πρόεδρος είχε απαντήσει τότε στο Fox News ότι ήταν ευγνώμων στον Τραμπ, στο Κογκρέσο και στα δύο κόμματα για τη στήριξή τους.
Ενάμιση χρόνο αργότερα, ο Ζελένσκι συνεχίζει να ηγείται της ουκρανικής αντίστασης και να επιδιώκει μια ειρηνευτική συμφωνία, προσπαθώντας παράλληλα να αποτρέψει σημαντικές παραχωρήσεις της Ουάσιγκτον προς τη Μόσχα. Ο ίδιος δεν σχολίασε



