Για προφανείς λόγους στήριξης των Σκοπίων, ο ευρωβουλευτής του Σύριζα, στην από 23 Νοεμβρίου 2018 γραπτή του ερώτηση προς την Κομισιόν, υποστήριζε, μεταξύ άλλων ότι:
-«Ο πρώην πρωθυπουργός της πΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι, ο οποίος διέφυγε την περασμένη εβδομάδα από τη χώρα του προκειμένου να μην εκτίσει ποινή φυλάκισης δυόμιση ετών για διαφθορά, ανακοίνωσε ότι του έχει χορηγηθεί πολιτικό άσυλο στην Ουγγαρία.
-«Από πρόσφατες επίσημες ανακοινώσεις, όπως αυτή της αλβανικής συνοριακής αστυνομίας, επιβεβαιώνεται ότι οι ουγγρικές αρχές εμπλέκονται στη φυγάδευση του Νίκολα Γκρούεφσκι από την πΓΔΜ προς την Αλβανία, και στη συνέχεια από το Μαυροβούνιο και τη Σερβία προς την Ουγγαρία. Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Ορμπάν, δεν δέχεται στη χώρα του αιτούντες άσυλο, παρά την απόφαση της ΕΕ. Είναι σαφές ότι ο Βίκτορ Ορμπάν έχει κάνει εξαίρεση για τον Νίκολα Γκρούεφσκι, ο οποίος έχει καταδικαστεί λόγω τέλεσης σοβαρής αξιόποινης πράξης.»
Δυστυχώς για τον ευρωβουλευτή του Σύριζα, με την απάντηση του ο Επίτροπος Αβραμόπουλος, δεν αφήνει κανένα περιθώριο επιβεβαίωσης των ισχυρισμών του Κούλογλου, αναφέροντας επί λέξει ότι:
Απάντηση του κ. Αβραμόπουλου
εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(6.3.2019)
Η Επιτροπή δεν διαθέτει επίσημες πληροφορίες από τις ουγγρικές αρχές σχετικά με το εάν έχει χορηγηθεί προστασία στον κ. Γκρούεφσκι και, εάν ναι, τι μορφή προστασίας έχει λάβει.
Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι το κράτος δικαίου αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόσο για τα κράτη μέλη όσο και για τις υποψήφιες χώρες. Η Επιτροπή αναμένει από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να ενεργούν αυστηρά σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, χωρίς καμία πολιτικοποίηση.
Η Επιτροπή δεν διαδραματίζει κανέναν ρόλο στον έλεγχο ατομικών αιτήσεων ασύλου και δεν παρεμβαίνει σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία της ΕΕ, τα κράτη μέλη πρέπει να μεριμνούν ώστε οι αποφάσεις επί των αιτήσεων διεθνούς προστασίας να λαμβάνονται μετά τη δέουσα εξέταση1. Οι αιτήσεις πρέπει να εξετάζονται και οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται σε ατομική βάση, αντικειμενικά και αμερόληπτα. Δεν υπάρχει καμία προϋπόθεση ο αιτών να διαθέτει διαβατήριο, αλλά υποχρεούται να συνεργάζεται με τις αρμόδιες αρχές ώστε να εξακριβωθεί η ταυτότητά του.
Η δέουσα εξέταση απαιτεί εκτίμηση του κατά πόσον ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση διεθνούς προστασίας2 και εάν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος αποκλεισμού, όπως για παράδειγμα να έχει διαπράξει σοβαρό μη πολιτικό έγκλημα πριν από την εισδοχή του στη χώρα ασύλου.
Δεν υπάρχει εναρμονισμένος ορισμός σε επίπεδο ΕΕ ως προς την έννοια του σοβαρού εγκλήματος. Η ενωσιακή νομοθεσία προβλέπει επίσης τη δυνατότητα ορισμού μιας χώρας ως ασφαλούς χώρας καταγωγής, γεγονός που ισχύει στην περίπτωση της Βόρειας Μακεδονίας στην ουγγρική νομοθεσία3. Ωστόσο, η ίδια εθνική νομοθεσία παρέχει σε ένα άτομο τη δυνατότητα να αποδείξει ότι η χώρα δεν είναι ασφαλής στην περίπτωσή του.
Στην περίπτωση που το άτομο δεν πληροί τις προϋποθέσεις για διεθνή προστασία, ένα κράτος μέλος μπορεί ακόμη να εξετάσει το ενδεχόμενο παροχής εθνικού καθεστώτος βάσει διακριτικής ευχέρειας, εφόσον διακρίνεται σαφώς από τη διεθνή προστασία4. Τα καθεστώτα αυτά ρυθμίζονται από το εθνικό δίκαιο και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής.
Εάν προκύψουν ενδείξεις ότι τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Ουγγαρίας, παραβιάζουν συστηματικά ή εφαρμόζουν λανθασμένα τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ που περιγράφεται ανωτέρω, η Επιτροπή δεν θα διστάσει να κάνει χρήση των εξουσιών της βάσει της Συνθήκης.
Νίκος Ρούσσης-Στρασβούργο