Όμως αυτή την περίοδο στην αγορά αρχίζουν να διαμορφώνονται δύο αντικρουόμενες δυνάμεις και τάσεις. Η μια που απαρτίζεται από ξένους επενδυτές και Έλληνες που δεν θα αναλάβουν τον ρόλο του αναδόχου σε αυξήσεις κεφαλαίου άρα δεν έχουν συμφέρον τουλάχιστον από αυτό το σκέλος και που υποστηρίζουν ότι η αγορά κινήθηκε ανοδικά αλλά πλέον δεν υπάρχει κάποιο ισχυρό growth story κάποια ισχυρή αναπτυξιακή ιστορία των τραπεζών που θα μπορούσε να δώσει ώθηση στις μετοχές. Τα βαλκάνια κινούνται σε στάσιμα νερά , η πιστωτική επέκταση έχει καταβαραθρωθεί. Ταυτόχρονα σε πολιτικό επίπεδο η αβεβαιότητα αυξάνεται καθώς πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών σε λίγους μήνες και το ενδεχόμενο μη ύπαρξης αυτοδυναμίας δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα.

Με βάση αυτές τις παραμέτρους οι θιασώτες της άποψης αυτής θεωρεί ότι επίκειται διόρθωση 10% στην αγορά έως τις 2200 μονάδες χωρίς να αποκλείονται και οι 2000 μονάδες σε πιο ακραία περίπτωση. Επιπρόσθετο επιχείρημα είναι ότι έχει δείξει αδυναμία και ο S&P 500 να διασπάσει κρίσιμα τεχνικά σημεία. Η άλλη πλευρά απαρτίζεται από τραπεζίτες και ξένους που διαγκωνίζονται ποιοι θα γίνουν ανάδοχοι ή γενικότερα θα κλείσουν συμφωνίες με ελληνικές τράπεζες π.χ. για ομολογιακά , που θέλουν υψηλότερα τις τραπεζικές μετοχέςδηλαδή προς τις 2800 μονάδες δηλαδή άνοδος 10% με 12%.

Προφανώς και τα συμφέροντα των δεύτερων είναι περισσότερα και πιο σύνθετα. Όμως η κοινή λογική προτάσσει ότι μπορεί να συμβούν και οι δύο εκδοχές δηλαδή να υπάρξει μια διόρθωση 10% αρχικά και εν συνεχεία η αγορά να επιχειρήσει να αναζητήσει νέα υψηλά αν έχει τα κατάλληλα καύσιμα.

Πέτρος Λεωτσάκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.