Όπως δήλωσε ο κ. Φράις, κατά την παρουσίαση των Ενεργειακών Σεναρίων της Shell ως το 2050, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη των τιμών, καθώς είναι πολλοί οι παράγοντες που τις επηρεάζουν.

Η Shell παρουσίασε δύο βασικά ενεργειακά σενάρια. Στο σενάριο "Scramble" τα κράτη προσπαθούν να διασφαλίσουν την προμήθεια ενεργειακών πόρων (εξασφάλιση εφοδιασμού) μέσα από διακρατικές συμφωνίες ή άλλες πρωτοβουλίες (π.χ. η πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου Μπους στη Σαουδική Αραβία που οδήγησε στην αύξηση της παραγωγής εκ μέρους της).

Βασικά χαρακτηριστικά του σεναρίου αυτού αποτελούν η ανάπτυξη με περιορισμούς της χρήσης πετρελαίου και φυσικού αερίου και κυρίως η "βουτιά" στον άνθρακα (ως μια ευρείας διάθεσης και χαμηλού κόστους ενεργειακή εναλλακτική), με τις συνέπειες που αυτή θα έχει για το περιβάλλον (σημαντικές αυξήσεις των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα). Σύμφωνα με το Scramble, οι συνέπειες αυτές δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη, οι αντιδράσεις των πολιτικών είναι καθυστερημένες και οδηγούμαστε σε ασταθείς ενεργειακές τιμές. Εξάλλου, θα υπάρξει έντονη ανάπτυξη των βιοκαυσίμων αλλά και σταδιακή ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Στο σενάριο "Blueprints" δημιουργούνται συνασπισμοί (κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, τοπικοί παράγοντες κ.α) για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της οικονομικής ανάπτυξης, της ασφάλειας, της ενέργειας και της περιβαλλοντικής ρύπανσης. Προκύπτουν καινοτομίες και δράσεις σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο (π.χ. οι μεγάλες πόλεις αναπτύσσουν συνδέσμους με τις επιχειρήσεις με στόχο την μείωση των τοπικών εκπομπών). Οι εθνικές κυβερνήσεις προτείνουν αποτελεσματικά μέτρα, φόρους, και άλλες πολιτικές για να βελτιώσουν την απόδοση των αυτοκινήτων, των κτιρίων και των καυσίμων ως προς το περιβάλλον (αξιοποίηση ηλεκτροκίνησης και νέων τεχνολογιών).

Σε ένα κόσμο όπου το σενάριο Blueprints θα κυριαρχεί και θα χρησιμοποιείται ευρέως η τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης του διοξειδίου του άνθρακα, ο κόσμος εκτιμάται ότι θα βιώσει όσο το δυνατό λιγότερες συνέπειες από την κλιματική αλλαγή (καθώς οι συνολικές εκπομπές αερίων θα μειωθούν κατά 30% μέχρι το 2050). Σύμφωνα με το σενάριο αυτό, θα υπάρξει ένα πιο σταθερό οικονομικό περιβάλλον για μακροπρόθεσμες επενδύσεις.