Συγκεκριμένα, ο κ. Κωνσταντινίδης επισημαίνει ότι η διακρατική σύμβαση Ελλάδας-Τουρκίας που υπεγράφη το 1948 προέβλεπε 16 πτήσεις την εβδομάδα από μία ή περισσότερες αεροπορικές εταιρίες και όχι μόνο από την Ολυμπιακή.

Παρόλα αυτά, ο ιδιωτικός ανταγωνισμός ζήτησε το 2002, μερίδιο από τις πτήσεις, και το αίτημα εγκρίθηκε. Ακολούθως, με την υπ' αριθ. Δ1/Β/19648/1241/17-5- 2004 απόφαση του υπουργείου Μεταφορών διορίσθηκε από τότε η Aegean ως ο δεύτερος ελληνικός αερομεταφορέας, που δικαιούτο να πετά στην Κωνσταντινούπολη.

Προσθέτει, δε, ότι προκειμένου να μη χάσει τις πτήσεις της η Ολυμπιακή, οι τότε ηγεσίες των υπουργείων Μεταφορών και Εξωτερικών, καθώς και της ΥΠΑ, αποδύθηκαν σε μία έντονη διπλωματική προσπάθεια προς την Τουρκία και επετεύχθη η αύξηση των πτήσεων από 16 σε 31 εβδομαδιαίως.

Σημειώνεται ότι για όλες τις ενέργειες ήταν ενήμερο το υπουργείο Μεταφορών, με εξαιρετικώς επείγον έγγραφο που έστειλε το ΥΠΕΞ στις 4 Ιουνίου 2009, αλλά και από την ΥΠΑ στις 25 Ιουνίου 2009.

Παράλληλα, χαρακτηρίζει ψευδές, ότι η ελληνική πλευρά αξίωνε «επειγόντως» την υπογραφή του Μνημονίου και προσθέτει ότι η ΥΠΑ είχε ήδη ειδοποιήσει, ως όφειλε, την αρμόδια Γενική Διεύθυνση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γεγονός που -κατά τον ίδιο- σημαίνει ότι με την υπογραφή του Μνημονίου επιτεύχθηκε όχι μόνον εθνικός, αλλά και κοινοτικός σκοπός.