Οπως τονίζει σε ανακοίνωσή του, στην οποία καταγράφει τις παρατηρήσεις του για τις αλλαγές στη φορολόγηση των ακινήτων, πάγια θέση του ήταν και είναι η ολοκλήρωση του κύκλου του ΦΠΑ στον τομέα της κατοικίας με την εφαρμογή του στα μεταβιβαζόμενα νεόδμητα διαμερίσματα και γενικότερα στα νεόδμητα κτίρια, καθώς εκτιμά ότι είναι ένα σημαντικό μέτρο για την εξυγίανση του τομέα και για την πάταξη της φοροδιαφυγής (ΦΠΑ, αλλά και φόρου εισοδήματος), ωστόσο αυτό, όπως επισημαίνει, δεν πρέπει να οδηγεί σε νέους φόρους. Οι κύριες παρατηρήσεις του ΤΕΕ είναι οι ακόλουθες: Η εφαρμογή του ΦΠΑ στα ακίνητα δεν σημαίνει (ή έστω δεν πρέπει να σημαίνει) επιβολή νέου φόρου ή αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης, αλλά μεταβολή στο σύστημα επιβολής των έμμεσων φόρων, με ταυτόχρονη κατάργηση των υπαρχόντων. Κατά συνέπεια ο προσδιορισμός του φορολογικού συντελεστή του ΦΠΑ, εφόσον η φορολογητέα αξία παραμένει σταθερή, θα πρέπει να ταυτίζεται με το άθροισμα των καταργουμένων φόρων. Όμως, ο φορολογικός συντελεστής 19% υπερβαίνει κατά πολύ τους έως σήμερα εισπραττόμενους έμμεσους φόρους και κατά την άποψή μας θα έπρεπε να οριστεί σε σημαντικά κατώτερο ύψος. Δεδομένου, μάλιστα, ότι οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, όπως ανακοινώθηκε, θα αυξηθούν, είναι προφανές ότι ο φορολογικός συντελεστής θα έπρεπε να προσδιοριστεί σε ακόμη μικρότερο ύψος, ώστε να αποτραπεί η υπέρμετρη φορολογική επιβάρυνση της αγοράς ακινήτων, που αναμφίβολα θα έχει οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις σε έναν παραγωγικό τομέα ιδιαίτερα ευαίσθητο, όπως είναι ο τομέας της οικοδομικής δραστηριότητας. Επιπλέον από την εφαρμογή του ΦΠΑ αναμένεται να προκύψουν σημαντικά προβλήματα, κυρίως λόγω της διάστασης που υφίσταται μεταξύ του ύψους των εισροών ΦΠΑ από τιμολόγια κατασκευής (πραγματικό κόστος) και του ύψους των εισροών ΦΠΑ από την αγοραπωλησία ακινήτων, υπολογιζόμενου επί πλασματικών και "αλλοπρόσαλων", όπως χαρακτηρίζει, αξιών, όπως έχουν καταστεί οι αντικειμενικές αξίες. Το πρόβλημα αυτό, καθώς και τα προβλήματα σχετικά με την πρώτη κατοικία και την μη υπέρμετρη επιβάρυνση του τελικού καταναλωτή, θα μπορούσαν να αντιμετωπισθούν ευχερέστερα, αν, όπως έπραξαν όλες οι χώρες της Ευρωζώνης, είχαμε σεβαστεί, τα τεχνοκρατικά συστήματα στατιστικής προσέγγισης στις «αγοραίες» τιμές ακινήτων. Στην περίπτωση της αγοράς πρώτης κατοικίας, η απαλλαγή μέρους του ΦΠΑ θα πρέπει να γίνεται με απευθείας κρατική επιδότηση, ώστε να αποφευχθούν δυσκολίες στη λογιστική διαχείρισή του ΦΠΑ, καθώς και ενδεχόμενες στρεβλώσεις στην αγορά, επειδή είναι πιθανόν να παρατηρηθεί το φαινόμενο οι επιχειρηματίες κατασκευαστές να προτιμούν να προσφέρουν τα ακίνητά τους σε αγοραστές που θα καταβάλουν ΦΠΑ (μια και έτσι θα εξασφαλίζουν άμεση επιστροφή μέρους του ΦΠΑ που έχουν οι ίδιοι καταβάλει κατά τη φάση της κατασκευής). Αν και από τις ανακοινώσεις που έγιναν δεν προκύπτει τίποτα αναφορικά με το σύστημα της αντιπαροχής, το ΤΕΕ τονίζει την ανάγκη να αποφευχθεί κάθε μέτρο που θα έπληττε αυτή τη βασική μέθοδο οικοδόμησης και κατ’ επέκταση ολόκληρο τον κλάδο της οικοδομής. Η τυχόν επιβολή ΦΠΑ στο σύνολο της αξίας των διαμερισμάτων αντιπαροχής προς τον οικοπεδούχο και μάλιστα κατά την υπογραφή του σχετικού προσυμφώνου αντιπαροχής είναι εκτός λογικής. Και αυτό διότι η αντιπαροχή αποτελεί μέθοδο εργολαβικής ανέγερσης των κτισμάτων που θα περιέλθουν στον οικοπεδούχο, με εργολαβικό αντάλλαγμα όχι σε χρήμα αλλά σε είδος (σε χιλιοστά οικοπέδου). Η παράδοση του αγαθού, δηλαδή των κτισμάτων μόνο, που περιέρχονται στον οικοπεδούχο, γίνεται όταν αποπερατώνονται και αποδίδονται σ’ αυτόν. Καμιά μεταβίβαση οικοπέδου δεν πραγματοποιείται προς αυτόν. Η γνώση του πραγματικού περιεχομένου αυτής της συναλλαγής, δεν αφήνει καμία αμφιβολία τόσο για τη φορολογητέα ύλη όσο και για το χρόνο είσπραξης του ΦΠΑ. Είναι μόνο στο κόστος κατασκευής των διαμερισμάτων του οικοπεδούχου και έχει ήδη καταβληθεί σε μεγάλο μέρος του από τον υπόχρεο κατασκευαστή κατά την ανέγερση. Η εκκαθάρισή του πρέπει να γίνει κατά την παράδοση των αποπερατωμένων κτισμάτων. Σημαντικό ρόλο για την ελαχιστοποίηση