Πρόταση πρώτη. Να συγχωνευθεί η Emporiki με την ΑΤΕ και να αποχωρήσει η Credit Agricole. H πρόταση αυτή είχε υιοθετηθεί από τον Ν Χριστοδουλάκη τότε υπουργού Οικονομίας επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Η Credit Agricole ακόμη αγωνίζεται για να ορθοποδήσει την Emporiki. Όμως μια συγχώνευση ΑΤΕ με Emporiki θα αποτελούσε επιχειρηματικό έκτρωμα.
Πρόταση δεύτερη: Να πωληθεί η Emporiki σε ελληνική ιδιωτική τράπεζα ή στην Εθνική. Η πρόταση αυτή δεν υλοποιήθηκε κυρίως γιατί οι υπόλοιπες τράπεζες δεν επιθυμούσαν την ισχυροποίηση της Eurobank που ενδιαφερόταν και προκρινόταν.
Πρόταση τρίτη: Να συγχωνευθεί η Εθνική με το ΤΤ. Η πρόταση αυτή είχε εξεταστεί και από τα δυο κόμματα εξουσίας αλλά δεν υλοποιήθηκε καθώς επί της ουσίας δεν υπάρχει συνέργια.
Πρόταση τέταρτη: Να παραχωρηθεί στην ΑΤΕ η Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων. Η πρόταση αυτή είχε εξετασθεί επί εποχής Αλογοσκούφη σε κυβέρνηση ΝΔ αλλά είχε αντιδράσει έντονα ο Δ. Μηλιάκος διοικητής της ΑΤΕ τονίζοντας σε όλους τους τόνους ότι η ΑΤΕ δεν μπορεί να είναι ο μόνιμος σκουπιδοτενεκές του τραπεζικού συστήματος.
Πρόταση πέμπτη: Να πωληθεί η Geniki bank σε ιδιωτική τράπεζα. Η πρόταση αυτή είχε εξετασθεί επί εποχής Παπαντωνίου αλλά προκρίθηκε η λύση της Societe Generale ως ισχυρής παγκόσμιας τράπεζας.
Πέτρος Λεωτσάκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Ως γνωστό στην ιστορία καταγράφεται πάντοτε το αποτέλεσμα και σπάνια οι εναλλακτικές λύσεις που προτείνονται από τους πολιτικούς. Υπήρξαν όμως προτάσεις που αν είχαν υλοποιηθεί μπορεί να ζημίωναν την εθνική οικονομία; Πέντε θεωρούνται οι πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις που προτάθηκαν αλλά δεν υλοποιήθηκαν στον χώρο των τραπεζών οι οποίες αν αξιολογηθούν με τα τωρινά δεδομένα , τουλάχιστον ορισμένες εξ αυτών , μπορεί να ήταν επιζήμιες για τον κλάδο και την οικονομία.
