Μπαίνουμε στο θέατρο από την πλαϊνή σιδερένια πόρτα. Είναι ήσυχα το μεσημέρι στου Ζωγράφου – αν και παντού βλέπεις παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Μέσα στη Στοά ακόμα πιο ήσυχα. Αν και έχεις την εντύπωση ότι όλες εκείνες οι μάσκες που κρέμονται από τους τοίχους σου ψυθιρίζουν, πως τα καπέλα ανυπομονούν να φορεθούν, τα μπόα να περαστούν σε λαιμούς θεατρίνων.
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο monopoli.gr