Στην εσοχή ενός πεζοδρόμου, πάνω από την πλατεία Εξαρχείων, διακρίνεται η γκρίζα φιγούρα του. Καθιστός, ξυπόλητος, μέσα σ’ ένα χάος από πλαστικές σακούλες, μασουλάει ράθυμα ένα κρουασάν. Κατάγεται από κάποιο χωριό της Στερεάς Ελλάδας, αλλά η οικογένεια του τον έχει απομακρύνει. Δεν τον θέλουν, λέει, γιατί έχει νευρολογικά προβλήματα και τους ντροπιάζει.
Ο Στέφανος – έτσι τον λένε – κοιτάζει με δυσκολία την Δήμητρα και τη Ρούλα, τις δύο κοινωνικές λειτουργούς του Δήμου Αθηναίων αφού, όπως εξηγεί, έχει και πρόβλημα όρασης. Τρόφιμος ιδρυμάτων στο παρελθόν, ζει εδώ και πέντε μήνες στο δρόμο – τις τελευταίες 15 ημέρες στα Εξάρχεια. Κι ενώ δίνει πρόθυμα πληροφορίες για το ιστορικό του, θυμώνει όταν τον ρωτούν γιατί έχει διακόψει την φαρμακευτική αγωγή του.
Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr