«Μίσος τρομερό μου εμπνέει η ανθρωπότητα». Με αυτά τα λόγια, ο Αλσέστ – ίσως ο διασημότερος ήρωας του Μολιέρου – συνοψίζει την κοσμοθεωρία του για την ηθική πτώση του ανθρώπινου είδους μπροστά στην επικράτηση της αλλοτρίωσης, της κολακείας, του αμοραλισμού. Το Παρίσι του 17ου αιώνα βουλιάζει στην υποκρισία και τις ποταπές ίντριγκες, μια πραγματικότητα που προκαλεί ασφυξία στον Αλσέστ (και ασφαλώς στον ίδιο το δημιουργό του), την οποία δηλώνει με κάθε ευκαιρία. Κάθε συνάθροιση στους κόλπους της αστικής κοινωνίας είναι για εκείνον μια ευκαιρία διαμαρτυρίας όσο και ανάδειξης του απόλυτου ιδανικού που ο ίδιος υπηρετεί: Την ειλικρίνεια, την φιλαλήθεια, ως μια «σπάνια αρετή».
Περισσότερα στο monopoli.gr