Μετά τη βόλτα μας στα γραφικά στενά της Νίκαιας και στο πολυπολιτισμικό κέντρο του Πειραιά, δεν θα μπορούσαμε να μην επισκεφτούμε και το σημείο κατατεθέν του ρεμπέτικου και του μπουζουκιού, την – κάποτε παρεξηγημένη – προσφυγική Δραπετσώνα.
Δυτικά του Πειραιά, ο ενιαίος πλέον δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας – κυρίως γνωστός από τη συνοικία Ταμπούρια– αποκαλύπτει έναν αμιγώς λαϊκό «πειραιώτικό» μικρόκοσμο, μία ιστορική περιοχή με έντονη προσφυγική μνήμη, βγαλμένη από το παρελθόν. Πυκνοκατοικημένα «προσφυγικά» μέσα σε στενά δρομάκια που επιβιώνουν μέχρι σήμερα, παραδοσιακά ουζερί και καφενεία, ιστορικά χαλβατζίδικα και φημισμένα κεμπαπτζίδικα – είναι τα σημεία αναφοράς της Δραπετσώνας που θα σου τραβήξουν την προσοχή, μαζί με τις μικρασιάτικες, σμυρναίικες, ποντιακές και ανατολίτικές μουσικές του μπαγλαμά και του μπουζουκιού από τις οποίες γεννήθηκε το ελληνικό λαϊκό τραγούδι, το ρεμπέτικο.
Περισσότερα στο monopoli.gr