Βρισκόμαστε στη Βενετία, στα μέσα του 18ου αιώνα, όπου τα, υπό λειτουργία θέατρα, βρίσκονται στον έλεγχο αριστοκρατών οι οποίοι τα χρηματοδοτούν ως ιμπρεσάριοι, δηλαδή ως καλλιτεχνικοί επιχειρηματίες. Αυτό σημαίνει πως τα θέατρα υπόκεινται στους κανόνες της αγοράς και του κέρδους – συνεπώς λαμβάνοντας τη δυσμενή θέση στην οποία βρίσκονται διαχρονικά οι παραστατικές τέχνες – η χρηματοδότηση είναι φτωχή και μετρημένη. Σε αυτό το δημιουργικό περιβάλλον, ζει και εργάζεται ο Κάρλο Γκολντόνι, ένας ήδη διακεκριμένος συγγραφέας στην Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας.
Μια σύνοψη των θετικών και αρνητικών σημείων για τον «Ιμπρεσάριο από τη Σμύρνη» σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου που ανεβαίνει στο Εθνικό Θέατρο.