Ισπανική ύπαιθρος, αρχές του 20ου αιώνα. Η μεσήλικη Μπερνάρντα Άλμπα, μια από τις προνομιούχες γυναίκες του χωριού, θρηνεί το χαμό του δεύτερου άνδρα της, με τον οποίο και απέκτησε πέντε κόρες. Από εκείνη τη στιγμή, μπορεί το σπίτι της να στερεύει από την ανδρική παρουσία, μα η ανδρική νοοτροπία είναι βαθιά ριζωμένη εντός του. Η Μπερνάρντα κηρύττει οκτώ χρόνια πένθους που σημαίνουν οκτώ χρόνια εγκλεισμού για τις κόρες της, οι περισσότερες σε ηλικία γάμου, με το αίμα τους να κοχλάζει. Ο αυταρχισμός και ο δεσποτισμός της μετατρέπουν το σπίτι σε απόρθητο φρούριο και τις κόρες της σε φυλακισμένες.
Μια σύνοψη των θετικών και αρνητικών σημείων για «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» σε σκηνοθεσία Μαρίας Πρωτόππα που ανεβαίνει στο Θέατρο Τέχνης.