Υπενθυμίζεται ότι το νομοσχέδιο προβλέπει έναν διαφορετικό τρόπο κατάρτισης και ελέγχου εφαρμογής του κρατικού Προϋπολογισμού, με αναβαθμισμένο το ρόλο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και της Βουλής, (πλέον χαρακτηριστικό του, ότι κάθε υπέρβαση του Προϋπολογισμού θα πρέπει να εγκρίνεται από το Κοινοβούλιο, άρα και να καταγράφεται), θέσπιση τριετούς Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού Πλαισίου Στρατηγικής (όπου θα καταγράφονται δημοσιονομικές εκτιμήσεις και στόχοι για μία τριετία αλλά θα συγκρίνονται και με τα αποτελέσματα της προηγούμενης διετίας), δημιουργία σε κάθε υπουργείο ειδικής διεύθυνσης Προϋπολογισμού, αλλά και απολογιστικό έλεγχο στους οργανισμούς και επιχειρήσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Τόσο ο υφυπουργός Οικονομικών, Φ. Σαχινίδης, όσο και ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ, Δ. Λιντζέρης, επεσήμαναν την σημασία του νομοσχεδίου για την αναβάθμιση της αξιοπιστίας των Προϋπολογισμών των ελληνικών κυβερνήσεων και την άνοδό τους από τις τελευταίες θέσεις της σχετικής κατάταξης του ΟΟΣΑ. Από κει και πέρα, κατά τον υφυπουργό Οικονομικών, «δεν μπορεί να θεωρεί κανείς ότι είναι εφικτό να γεμίζουν κάθε φορά οι τρύπες και τα ελλείμματα του Προϋπολογισμού απ’ οποιονδήποτε το επιθυμεί χωρίς λογοδοσία και έγκριση - κάτι που έκανε δυστυχώς στον υπέρτατο βαθμό η προηγούμενη κυβέρνηση». Οφέλη έχει και το κοινωνικό κράτος, καθώς έχει αποδειχθεί πως οι κοινωνικές δαπάνες στην Ελλάδα δεν υστερούν σε μέγεθος σε σχέση με τις ευρωπαϊκές, αλλά σε αποτελεσματικότητα.