Συγκεκριμένα ο υπουργός Οικονομίας, αφού αποποιήθηκε των πολιτικών ευθυνών για τις οποίες συνεχίζει να επιρρίπτει στην κυβέρνηση το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, έδωσε έμφαση στις θεσμικές αδυναμίες που παρατηρούνται στο καθεστώς επένδυσης των ασφαλιστικών ταμείων λέγοντας μάλιστα χαρακτηριστικά ότι η Κυβέρνηση έχει αναλάβει να το βελτιώσει.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο σύμφωνα με τον υπουργό ενεργοποιήθηκαν οι περιορισμοί - όπως το 23 % για τις επενδύσεις των ταμείων σε μετοχές - μέχρις ότου προσδιοριστεί κάτω από ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσαν να κάνουν και αυτού του είδους τις επενδύσεις.
Ένας περιορισμός, ο οποίος, όπως δήλωσε ο κ. Αλογοκσούφης, στο παρελθόν ξεπεράστηκε από πολλά ταμεία και θα παρουσιαστούν κάποια στιγμή τα στοιχεία από τον αρμόδιο Υπουργό τον κ. Τσιτουρίδη για το ποια Ταμεία έχουν ξεπεράσει το 23 %, πότε τα ξεπέρασαν κ.λ.π.
Οι τοποθετήσεις όμως των ταμείων σε σύνθετα ομόλογα ή παράγωγα ομολόγων, έχουν μεγάλους κινδύνους, όπως αναγνώρισε ο υπουργός, και σύμφωνα με τον ίδιο έχουν αντίστοιχους κινδύνους με τις μετοχές.
Παράλληλα, ο κ. Αλογοσκούφης αναφέρθηκε και στις αποφάσεις της πρόσφατης σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Οικονομίας, με τον πρόεδρο της Εθνικής Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες Γ.Ζορμπά, τον γ.γ. της ΥΠΕΕ κ. Η. Αργυρό και τον πρόεδρο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς κ. Α. Πιλάβιο από τους οποίους ζητήθηκε να να διερευνηθούν όλες τις υποθέσεις που είναι πιθανό να είναι αντίστοιχες με την περίπτωση του ΤΕΑΔΥ.
Διότι όπως επεσήμανε ο κ. Αλογοκοσκούφης είναι «σαφές ότι κάποιοι άπληστοι χρηματιστές εκμεταλλεύονταν ανίδεες Διοικήσεις Ταμείων και τους διοχέτευαν ομόλογα, τα οποία είχαν κινδύνους που πιθανόν δεν γνώριζαν οι διαχειριστές των Ταμείων».
Το άλλο σημείο που έχει ανακύψει, σύμφωνα με τον κ. Αλογοσκούφη είναι αυτό σχετικά με την έκδοση των ομολόγων αυτών.
Όπως τόνισε ο υπουργός, «το ελληνικό Δημόσιο εκδίδει κάθε χρόνο, λόγω του τεράστιου δημοσίου χρέους, ομόλογα της τάξης των 35 δισεκατομμυρίων ευρώ περίπου ετησίως. Τα περισσότερα από αυτά εκδίδονται είτε με δημοπρασίεςείτε με κοινοπρακτικά δάνεια μέσω μεγάλων τραπεζών. Ένα μικρό μέρος, προκείμενου να εκμεταλλευτούμε συγκυρίες που ανακύπτουν στην διεθνή αγορά, γίνεται με δομημένα ομόλογα, δηλαδή με ομόλογα τα οποία δεν είναι τα απλά ομόλογα που είναι η τεράστια πλειοψηφία - και αυτό το μικρό μέρος είναι πολύ μικρότερο από ό,τι ήταν τα προηγούμενα χρόνια».
Κατά τον κ. Αλογοσκούφη, το Δημόσιο, από την ώρα που εκδίδει οποιοδήποτε ομόλογο, δεν μπορεί να παρακολουθήσει την πορεία του στη δευτερογενή αγορά.
«Αυτό που μας ενδιαφέρει» επεσήμανε, «είναι τα ομόλογα να είναι με όρους επωφελείς για το Δημόσιο και όλα τα ομόλογα που εκδίδονται είναι με εξαιρετικά επωφελείς όρους για το Δημόσιο. ’λλωστε, γι αυτό έχουμε περιορίσει και το κόστος εξυπηρέτησης του Δημοσίου χρέους μέσα από αυτές τις πρακτικές. Αλλά, δεν μπορεί κανείς να παρακολουθήσει την πορεία τους στην δευτερογενή αγορά.
Στη δευτερογενή αγορά, όπως ξέρετε, τα ομόλογα σήμερα τα διαπραγματεύονται dealers μέσα από ηλεκτρονικά συστήματα στις μεγάλες χρηματαγορές του εξωτερικού και αλλάζουν με αστραπιαία ταχύτητα χέρια. Κανείς δεν μπορεί να παρακολουθήσει που καταλήγει τελικά ένα ομόλογο. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να μην καταλήγουν τα ομόλογα αυτά μέσα από αυτές τις διαδικασίες σε Ασφαλιστικά Ταμεία, τα οποία πιθανόν να μην ξέρουν σε τι ακριβώς επενδύουν. Αυτό είναι το πρόβλημα που ανέκυψε το θεσμικό», κατέληξε ο υπουργός.
Μ. Χριστοδούλου
