Όπως αναφέρει η Παγκόσμια Τράπεζα, οι τρεις μεγαλύτερες οικονομίες – ΗΠΑ, Κίνα και Ευρωζώνη – επιβραδύνονται με ραγδαία ταχύτητα και ακόμη και ένα μέτριο πλήγμα στην παγκόσμια οικονομία το επόμενο έτος θα μπορούσε οδηγήσει σε ύφεση. Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με την χειρότερη επιβράδυνση, ενώ η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχει ήδη υπονομευθεί πολύ περισσότερο συγκριτικά με τις προηγούμενες περιόδους ύφεσης.

Παράλληλα, η Παγκόσμια τράπεζα αναφέρει πως οι κεντρικές τράπεζες αίρουν τα υποστηρικτικά μέτρα σε νομισματικό και δημοσιονομικό επίπεδο σε ρυθμό που δεν έχει καταγραφεί εδώ και 50 χρόνια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επιβραδύνονται οι προοπτικές για την παγκόσμια ανάπτυξη.

Αυτό που ανησυχεί ιδιαίτερα τον πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας, Ντέιβιντ Μάλπας, είναι το γεγονός ότι οι τάσεις αυτές θα έχουν διάρκεια με καταστροφικές συνέπειες για τον αναδυόμενο και αναπτυσσόμενο κόσμο. Οι συγχρονισμένες επιτοκιακές αυξήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη ανά τον κόσμο αναμένεται να συνεχιστούν και το επόμενο έτος, όμως ενδεχομένως να μην αποδειχθούν επαρκείς για να φέρουν τον πληθωρισμό στα προ της πανδημίας επίπεδα, σύμφωνα πάντα με το διεθνή οργανισμό.

Ο δομικός πληθωρισμός παγκοσμίως, δηλαδή αυτός που εξαιρεί τις ευμετάβλητες τιμές ενέργειας και τροφίμων, θα παραμείνει στο 5% και το 2023, σχεδόν σε διπλάσια επίπεδα από το μέσο όρο πριν την πανδημία, εκτός και εάν οι διαταραχές στην αλυσίδα προσφοράς και στην αγορά εργασίας μετριαστούν. Για να οδηγήσουν σε χαμηλότερα επίπεδα τον πληθωρισμό, οι κεντρικές τράπεζες ενδεχομένως να χρειαστεί να αυξήσουν τα επιτόκια επιπλέον κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες, περισσότερο από την αύξηση του 2% που έχει ήδη σημειωθεί πάνω από το μέσο όρο του 2021.

Η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας προβλέπει ότι η ανάπτυξη του παγκόσμιου ΑΕΠ θα επιβραδυνθεί στο 0,5% το 2023 και θα συρρικνωθεί κατά 0,4% σε κατά κεφαλήν όρους, το οποίο εμπίπτει στον τεχνικό ορισμό της παγκόσμιας ύφεσης.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Μάλπας ζήτησε περισσότερη δράση για την τόνωση της παραγωγής, προκειμένου να αμβλυνθούν οι πληθωριστικές πιέσεις, αντί να δοθεί έμφαση στον περιορισμό των δαπανών. όπως είπε, οι αυξημένες επενδύσεις, «θα βελτιώσουν την παραγωγικότητα και την κατανομή κεφαλαίων, που είναι κρίσιμα για την ανάπτυξη και τη μείωση της φτώχειας».