Ο πρόεδρος του ΚΕΠΕ, Παναγιώτης Λιαργκόβας, παρενέβη δημόσια επισημαίνοντας την... απειλή για την αγορά εργασίας.

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική αγορά εργασίας –και συνολικά η χώρα– είναι το δημογραφικό. Αυτό έχει δύο διαστάσεις: τη μείωση του πληθυσμού και τη γήρανσή του. Είναι ένας εκρηκτικός συνδυασμός για τη μελλοντική ανάπτυξη», προειδοποίησε ο κ. Λιαργκόβας μιλώντας στην ΕΡΤ.

«Για να έχει μια χώρα ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης, χρειάζεται εργασία και κεφάλαιο. Αν μειώνεται το εργατικό δυναμικό, τότε υποχωρεί και η ανάπτυξη. Είναι ένα φαινόμενο που δεν αναστρέφεται από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζονται άμεσα μέτρα», πρόσθεσε.

Αναλύοντας τα ευρήματα μελέτης του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών για την αγορά εργασίας, σημείωσε ότι διαφαίνεται μείωση στην απασχόληση της ηλικιακής ομάδας 30-40 ετών.

«Βλέπουμε ότι στην ομάδα 30-40 ετών οι θέσεις εργασίας μειώνονται, ενώ σε άλλες ηλικίες αυξάνονται».

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΚΕΠΕ αυτό το φαινόμενο οφείλεται σε δύο λόγους: «Αφενός μεγαλώνει ο μέσος όρος ηλικίας των εργαζομένων, αφετέρου πρόκειται για την ηλικιακή ομάδα που βίωσε την οικονομική κρίση στην εφηβεία της. Πολλοί επέλεξαν να φύγουν στο εξωτερικό – το γνωστό brain drain. Παρά την επιστροφή αρκετών, ο αρχικός αριθμός όσων μετανάστευσαν ήταν πολύ μεγάλος, και αυτό αποτυπώνεται τώρα στην αγορά εργασίας».

Η μελέτη του ΚΕΠΕ αναδεικνύει και την αυξανόμενη παρουσία αλλοδαπών εργαζομένων, κυρίως σε αγροτικές εποχιακές εργασίες. «Η αύξηση των αλλοδαπών εργαζομένων μπορεί να αποτελέσει μια λύση στο πρόβλημα, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για νομιμοποιημένη εργασία με καταβολή εισφορών», υπογράμμισε.

Παράλληλα, ο κ. Λιαργκόβας έθεσε και ένα κρίσιμο θέμα φορολογικών και ασφαλιστικών επιβαρύνσεων: «Πολλοί εργαζόμενοι αποφεύγουν τις νόμιμες θέσεις εργασίας, επειδή θεωρούν ότι οι κρατήσεις είναι υπερβολικά υψηλές. Αν συνδυάσουν αδήλωτη εργασία με κάποιο επίδομα, μπορεί να τους συμφέρει περισσότερο. Αυτό βλάπτει το κράτος και όσους φορολογούνται κανονικά». Και όπως τόνισε «αυτό που απομένει στην τσέπη του εργαζόμενου πρέπει να είναι μεγαλύτερο. Μόνο έτσι θα υπάρξει ουσιαστικό κίνητρο για να συμμετέχουν περισσότεροι στην αγορά εργασίας».