Μπροστά σε αυτή την κατάσταση είναι απολύτως φυσιολογικό, η τιμή της βενζίνης στην Ελλάδα να αυξάνεται ταχύτερα απ' ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη, κάθε φορά που το πετρέλαιο κάνει «ράλι». Όπως κατήγγειλε χθες σε συνέντευξη Τύπου ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης από το ΠΑΣΟΚ, το τελευταίο 12μηνο η αύξηση της τιμής της βενζίνης στη χώρα μας -σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat- είναι κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρώπης των 27. Ειδικότερα η τιμή της αμόλυβδης στην Ελλάδας αυξήθηκε κατά 19,75%, έναντι μόνο 5,2% στη Βρετανία, 13,3% στη Γαλλία, 14,45% στη Γερμανία, 14,75% στην Ισπανία και 11,8% του μέσου όρου της ΕΕ.
Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι στις δέκα μειώσεις που γίνονται στις διεθνείς τιμές των καυσίμων, μόνο οι τρεις "περνούν" στην ελληνική αγορά. Οι υπόλοιπες επτά δεν "περνούν" ποτέ.
Γνωστές από χρόνια
Στο μεταξύ τις γνωστές από χρόνια στρεβλώσεις της αγοράς καυσίμων, για τις οποίες η κυβέρνηση κάνει σαν μην υπάρχουν, διαπιστώνει για μια ακόμη φορά στο πόρισμά της η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι στρεβλώσεις παραμένουν και για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο παρουσιάζει... τις ίδιες ακριβώς προτάσεις που είχε κάνει και πέρυσι, γεγονός που δείχνει πως κανένας από την κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε με το «φλέγον» θέμα. Ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί στα καύσιμα είναι και η επισήμανση της αρμόδιας αρχής σε μία από τις προτάσείς της, σύμφωνα με την οποία το κατεξοχήν αρμόδιο υπουργείο Ανάπτυξης... δεν διαθέτει καν μηχανισμό παρακολούθησης των διεθνών και εγχώριων τιμών του πετρελαίου και των λοιπών υγρών καυσίμων, ούτε της γεωγραφικής διαφοροποίησής τους!
Όσο για τις προτάσεις, προτείνεται μεταξύ άλλων η γνωστή από χρόνια τοποθέτηση ταμειακών μηχανών στα βενζινάδικα μέχρι την οριστική εγκατάσταση συστήματος εισροών εκροών καυσίμων στις δεξαμενές τους, η εθελοντική απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των πρατηρίων, και η δυνατότητα ίδρυσης βενζινάδικων από σούπερ μάρκετ και άλλες υπεραγορές. Επίσης προτείνεται η άμεση κατάργηση των κατώτατων κομίστρων στα βυτιοφόρα δημόσιας χρήσης και η χορήγηση νέων αδειών μεταφοράς καυσίμων από τα ιδιωτικής χρήσης βυτιοφόρα, ενώ ειδικά για τα διυλιστήρια προτείνεται η δημιουργία ανεξάρτητου οργανισμού τήρησης των αποθεμάτων ασφαλείας.
Όλες αυτές οι προτάσεις έχουν επισημανθεί ήδη από το 1999, αλλά αυτό που λείπει για να εφαρμοσθούν είναι η πολιτική βούληση για μέτρα, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις αυτά έχουν «πολιτικό κόστος».
Ο Ενεργειακός
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
