Όπως επισημαίνει, «η επικοινωνιακή διαχείριση των προειλημμένων αποφάσεών τους, οι ψευτομαγκιές προς την τρόικα και τα κροκοδείλια δάκρυα για τις θυσίες του ελληνικού λαού, είναι τόσο πειστικά όσο οι προεκλογικές τους εξαγγελίες για αλλαγή της μνημονιακής πολιτικής, την οποία τώρα υλοποιούν με ακόμα πιο σκληρό τρόπο».
Σημειώνει, παράλληλα, ότι « οι ιδιωτικοποιήσεις, η νέα φορολογική λεηλασία, οι μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, οι απολύσεις και τα λουκέτα σε επιχειρήσεις, η διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών, συνιστούν ένα κυβερνητικό πρόγραμμα οικονομικής και οικονομικής καταστροφής και υποταγής στα συμφέροντα των δανειστών και του κεφαλαίου».
Καταλήγει τέλος ότι μοναδικός δρόμος για μια «κοινωνικά δίκαιη έξοδο» από την κρίση είναι «οι αγώνες του ελληνικού λαού και το εναλλακτικό σχέδιο της αριστεράς για παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας, ανάπτυξη, φορολόγηση του πλούτου και στήριξη της εργασίας και του κοινωνικού κράτους».
