Στην κυβέρνηση, που έχει μοιραστεί, τουλάχιστον στα τρία, ορισμένοι προβλέπουν δυσοίωνα, πως αν έρθει για κύρωση στη Βουλή, η επικείμενη Συμφωνία «οι μισοί υπουργοί θα πανηγυρίζουν κι οι άλλοι μισοί θα διαδηλώνουν έξω απ΄ το Σύνταγμα»! Οι άλλοι θα είναι οι Προεδρικοί…

Στην κυβέρνηση και στο κόμμα, διάχυτη είναι η αίσθηση ότι η όποια συμφωνία, υπό συνθήκες χρηματοδοτικής ασφυξίας, θα απέχει πόρρω από την αρχική θέση για «Έντιμο Συμβιβασμό»… Ασφαλιστικό και εργασιακά όπως όλα δείχνουν, είναι το τελευταίο ανάχωμα πάνω στο οποίο θα δοθεί η ύστατη μάχη.

Στο σημείο που φτάσαμε, σύμφωνα με υψηλόβαθμα στελέχη της Κουμουνδούρου, τα πράγματα είναι κουκιά μετρημένα

• Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- Αν.Ελλ δεν είχε εντολή για ρήξη κι ούτε προϊδέασε τους πολίτες γι΄ αυτό, όσο κι αν φάνηκε απροετοίμαστη απέναντι στη μαζική αδιαλλαξία των συνομιλητών…
• Βγαίνοντας εξάλλου από τις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου με σαφή λαϊκή εντολή, δεν είχε εξουσιοδότηση να κλείσει μια συμφωνία όπως- όπως.

Τι μένει; Ένα μείγμα υποχωρήσεων, εκπτώσεων και οδυνηρών συμβιβασμών από την ελληνική πλευρά, αλλά, με τρόπο που θα αυτό θα συμβαίνει κατά δόσεις, ώστε να προσφέρει μια ελάχιστη πολιτική δικαίωση στο αβέβαιο εξαρχής εγχείρημα της νέας κυβέρνησης.

Στο γήπεδο αυτό, υφαίνονται τα σενάρια για τις πιθανές εσωκομματικές αντιδράσεις που συναντώνται, διόλου τυχαία, με τα σενάρια για την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Ποιος ο στόχος;

Αφενός να προσγειωθούν οι τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ- οι περισσότερες από τις οποίες εδώ που τα λέμε, αφορούν σε κάτι αδιάφορα στην κοινωνία γκρουπούσκουλα- στο έδαφος του κυβερνητικού ρεαλισμού, με την απειλή της εξαφάνισης να υφέρπει.

Κι αφετέρου, να στέρξει η αξιωματική αντιπολίτευση σε ατμόσφαιρα πολιτικής καταλλαγής με την απειλή επίσης ότι η ηγεσία ίσως την επόμενη μέρα και να μην είναι στη θέση της.

Τα υπόλοιπα κομμάτια στο πάζλ, μπορεί κανείς να τα συμπληρώσει και μόνος του.

Γ.Χ.