Η σχετική νομοθεσία, που εγκρίθηκε την Τετάρτη 25 Απριλίου από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και θα πρέπει να λάβει έγκριση και από τις εθνικές κυβερνήσεις, έχει ως στόχο την προστασία των καταναλωτών από μη ασφαλή προϊόντα, όπως τα Βιάγκρα «μαϊμού» ή τις ιμιτασιόν γυναικείες τσάντες διάσημων οίκων μόδας. Επίσης, έχει ως σκοπό την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων στη μουσική και κινηματογραφική βιομηχανία.

Η νομοθετική αυτή κίνηση επιχειρεί να "βάλει φρένο" στις αθρόες εισαγωγές προϊόντων «μαϊμού» στην Ε.Ε., που στοιχίζουν στους ευρωπαίους 500-680 δισ δολάρια ετησίως.

Ωστόσο, η εν λόγω νομοθεσία συναντά σθεναρή αντίσταση από ορισμένα κράτη-μέλη, καθώς το ποινικό δίκαιο εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσία των ατομικών χωρών. Ορισμένα μέλη της Ε.Ε. όπως η Βρετανία και η Ολλανδία, θεωρούν πως η ρύθμιση αυτή προσκρούει στην εθνική τους κυριαρχία και θα πρέπει να παραμείνει υπό την αρχή των εθνικών κρατών.

Είναι αλήθεια πως το ποινικό δικαίο αποτελεί ένα απο τα στοιχεία που είναι άρρηκτα δεμένα με την εθνική κυριαρχία, πεποίθηση και πραγματικότητα που δεν αναμένεται να ανατραπεί απρόσκοπτα, χάριν μιας κοινής ευρωπαϊκής θωράκισης απέναντι στο έγκλημα. Η αντίθεση απέναντι στην εγκατάλειψη της εθνικής δικαιοδοσίας για την καταπολέμηση του εγκλήματος δεν κάμφθηκε ούτε όσον αφορά τη μάχη της Ε.Ε. απέναντι στην τρομοκρατία

Ωστόσο, στην περίπτωση της νομοθεσίας για την πειρατεία, η Επιτροπή ξεπέρασε το σκόπελο των βέτο, επικαλούμενη απόφαση-ορόσημο του Ευρω-δικαστηρίου το Σεπτέμβριο του 2005, που επιτρέπει στο εκτελεστικό σώμα να προτείνει εναρμονισμένες ποινικές κυρώσεις, αν κρίνει πως αυτές είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος.

Β. Δ.