Το επίμαχο ζήτημα της "χρονομεριστικής μίσθωσης" ξενοδοχείων, για το οποίο υπήρξαν, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, διαμάχες μεταξύ πελατών και ξενοδόχων, απασχόλησε την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.
Αντίδικοι είναι η γνωστή "Τουριστική Τεχνική Βιομηχανική Εταιρία ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ" (ιδιοκτήτρια του ομώνυμου ξενοδοχείου της Χαλκιδικής) και 400 άτομα που είχαν συνάψει χρονομεριστικές μισθώσεις και αποβλήθηκαν από τα διαμερίσματα που είχαν εκμισθώσει, μετά το καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης, στο οποίο είχε τεθεί η εν λόγω εταιρία. Συγκεκριμένα, έχει χαρακτηρισθεί προβληματική επιχείρηση και έχει τεθεί σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης, λόγω της οικονομικής αδυναμίας της να πληρώσει ληξιπρόθεσμες οφειλές της. Στη συζήτηση ενώπιον της Ολομέλειας εισηγητής της υπόθεσης ήταν ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Δημ. Λινός. Αν η πρότασή του γίνει δεκτή, οι «400» θα δικαιωθούν. Διευκρινίζεται ότι με τη σύμβαση χρονομεριστικής μίσθωσης ο εκμισθωτής αναλαμβάνει την υποχρέωση να παραχωρεί κατ΄ έτος στο μισθωτή, τη χρήση τουριστικού καταλύματος και να παρέχει σ’ αυτόν συναφείς υπηρεσίες για καθορισμένο από τη σύμβαση χρονικό διάστημα και ο μισθωτής να καταβάλλει το μίσθωμα που συμφωνήθηκε. Η χρονομεριστική μίσθωση συνομολογείται για χρονικό διάστημα τριών έως 60 ετών, καταρτίζεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και υποβάλλεται σε μεταγραφή. Η σύμβαση αυτή αποτελεί, ιδιότυπη, ειδικά ρυθμιζόμενη, μορφή μίσθωσης πράγματος. Οπως τόνισε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου: · Το Εφετείο το οποίο, έκρινε ως μη νόμιμη την αγωγή δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις και γι αυτό είναι αβάσιμοι και πρέπει ν’ απορριφθούν οι λόγοι αναίρεσης. · Η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.
