Αναλυτικότερα, 2-8% των νοικοκυριών εμφανίζουν πρόθεση αγοράς / δόμησης κύριας κατοικίας το 2006 και 4-18% των νοικοκυριών την επόμενη 5-ετία. Συγκριτικά χαμηλότερες καταγράφονται οι προοπτικές ανάπτυξης στην αγορά δευτερεύουσας κατοικίας, όπου 0,5-2% των νοικοκυριών εμφανίζουν πρόθεση αγοράς / δόμησης το 2006 και 0,5-6% την επόμενη 5-ετία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των οικονομολόγων της Eurobank, η ζήτηση για νέες κατοικίες (αριθμός κατοικιών) αναμένεται να αυξηθεί την επόμενη πενταετία με ρυθμούς υψηλότερους από αυτούς του παρελθόντος: 3,5% ετησίως έναντι 2,6% την περίοδο 2004-2005 και 2,0% την περίοδο 2000-2003. Στην αυξημένη ζήτηση συμβάλλουν τόσο το γεγονός ότι το ενδιαφέρον των νοικοκυριών για κατοικία παραμένει υψηλό όσο και το γεγονός ότι οι προοπτικές αγοράς / δόμησης (όπως αποτυπώνονται στην πρόθεση αγοράς των νοικοκυριών) είναι ισχυρότερες για νέα νοικοκυριά με υψηλό εισόδημα, χαμηλό πιστοληπτικό κίνδυνο και υψηλή ζήτηση για μεγαλύτερες κατοικίες σε σχέση με το μέγεθος της μέσης κατοικίας στην περιοχή έρευνας. Όσον αφορά τις προοπτικές περαιτέρω ανόδου των τιμών των ακινήτων, 8 στα 10 νοικοκυριά θεωρούν ότι η αγορά κατοικίας αποτελεί μια ασφαλή επένδυση και αναμένουν σημαντική άνοδο στις τιμές των ακινήτων της περιοχής τους στους επόμενους 12 μήνες, ενώ 7 στα 10 νοικοκυριά εκτιμούν ότι οι τιμές θα συνεχίζουν να ανεβαίνουν την επόμενη πενταετία με ρυθμούς 5-30% ετησίως. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι επίσης το γεγονός ότι η πλειοψηφία των ερωτηθέντων θεωρεί την αγορά κατοικίας ως μια μακροπρόθεσμη επένδυση, καθώς περίπου 1 στους 10 ιδιοκτήτες οι οποίοι αναμένουν άνοδο στις τιμές σκέπτεται να πουλήσει κάποιο ακίνητό του ως επενδυτική κίνηση. Το εύρημα αυτό εξηγεί σε κάποιο βαθμό την μεγάλη άνοδο στις τιμές των ακινήτων την τελευταία πενταετία πέρα από μακροοικονομικούς παράγοντες της αγοράς ακινήτων, όπως η σημαντική μείωση των επιτοκίων μετά την είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ και η επακόλουθη αλματώδης ανάπτυξη της στεγαστικής πίστης. Η χαμηλή ελαστικότητα της προσφοράς παλαιών κατοικιών στις τιμές των ακινήτων οδηγεί σε μεγαλύτερες αυξήσεις στις τιμές ακινήτων σε περιόδους έντονης ζήτησης για κατοικίες καθώς οι ιδιοκτήτες παλαιών κατοικιών δεν πωλούν, προτιμώντας να εκμεταλλεύονται τις δευτερεύουσες κατοικίες τους. Επίσης, το γεγονός ότι η πλειοψηφία των νοικοκυριών θεωρεί την κατοικία ως μια μακροχρόνια επένδυση σημαίνει ότι ο κερδοσκοπικός παράγοντας στην αγορά κατοικίας είναι πολύ μικρός σε σχέση με άλλες αγορές όπως τα χρηματιστήρια. Κατά συνέπεια, μια πιθανή υποχώρηση των τιμών των ακινήτων δεν αναμένεται να οδηγήσει σε μαζικές πωλήσεις κατοικιών καθώς η προσφορά παλαιών κατοικιών φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ανελαστική στις τιμές. Με άλλα λόγια, η χαμηλή ελαστικότητα της προσφοράς παλαιών κατοικιών αναμένεται να λειτουργήσει σταθεροποιητικά στις τιμές των ακινήτων σε περίπτωση μιας υποχώρησης των τιμών. Η παρατήρηση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική δεδομένης της ανησυχίας πολλών οικονομικών αναλυτών και παραγόντων της αγοράς ακινήτων για την μελλοντική πορεία της αγοράς. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι η χαμηλή ελαστικότητα της προσφοράς παλαιών κατοικιών ενδέχεται να είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της χαμηλής φορολόγησης ακίνητης περιουσίας στη χώρα μας, καθώς επιτρέπει στα νοικοκυριά να διατηρούν δευτερεύουσες κατοικίες με ελάχιστη φορολογική επιβάρυνση. Η επιβολή φορολόγησης ακίνητης περιουσίας -- ιδιαίτερα της μικρής, που αποτελεί το βασικό περιουσιακό στοιχείο το μέσου ελληνικού νοικοκυριού -- μπορεί να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά στην αγορά ακινήτων καθώς θα οδηγήσει σε αύξηση της προσφοράς παλαιότερων κατοικιών με αρνητικές επιπτώσεις στις τιμές. Συνολικά η χώρα μας διαθέτει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκτησίας στην Ευρώπη καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία απογραφής πληθυσμού του 2001, 74% των κατοικιών είναι ιδιόκτητες. Το ποσοστό ιδιοκατοίκησης είναι σημαντικά υψηλότερο στην ελληνική ύπαιθρο, καθώς η κατοχή ιδιόκτητης κατοικίας είναι ο κανόνας σε μικρές επαρχιακές πόλεις και χωριά. Όμως, η αγορά κύριας κατοικίας φαίνεται να έχει ακόμη σημαντικά περιθώρια ανάπτυξη