• Γ.Δ.ΓΕΝ. ΔΕΙΚΤΗΣ0,000%
  • S&P 5000,000%
  • Nasdaq0,000%
  • FTSE 1000,000%
  • Nikkei 2250,000%
  • DAX0,000%
  • CAC 400,000%
  • €/$
  • €/£
  • BTC
Ευρώπη: Στα χαρτιά οι μεταρρυθμίσεις Ντράγκι – Η τεχνολογική υστέρηση και το στοίχημα της ανταγωνιστικότητας
07:45 - 18 Νοε 2026

Ευρώπη: Στα χαρτιά οι μεταρρυθμίσεις Ντράγκι – Η τεχνολογική υστέρηση και το στοίχημα της ανταγωνιστικότητας

Δες περισσότερα άρθρα του Reporter.gr όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Δύο χρόνια μετά τη δημοσίευση της έκθεσης Ντράγκι, η πρόοδος στην εφαρμογή των συστάσεών της παραμένει περιορισμένη. Έως τον Ιούλιο του 2026 είχε υλοποιηθεί πλήρως μόλις το 15,7% των προτάσεων, σύμφωνα με την αποτίμηση του think tank European Policy Innovation Council (EPIC). Μεγάλες μεταρρυθμίσεις, όπως η ενοποίηση των αγορών κεφαλαίων και ενέργειας, προχωρούν αργά, την ώρα που η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει κι άλλο έδαφος έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας.

Στη «μάχη» για την τεχνητή νοημοσύνη, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της γαλλικής Mistral AI. Τον Αύγουστο, η εταιρεία άρχισε να διαθέτει μέσω της πλατφόρμας της το GLM‑5.2, μοντέλο ανοιχτών βαρών της κινεζικής Z.ai. Ήδη από τον Ιούλιο, το αμερικανικό NIST κατέγραψε ανάμεικτα ευρήματα για τις δικλίδες ασφαλείας του μοντέλου.

Η επιλογή της Mistral να διαθέσει το κινεζικό μοντέλο προκάλεσε την κριτική του Πιερ-Λουί Μπιουζού, επιχειρηματία στον χώρο της τεχνολογίας και συνιδρυτή της NanoCorp. Σε άρθρο γνώμης στο γαλλικό Journal du Net, ο Μπιουζού υποστήριξε ότι η Mistral απομακρύνεται από τον αρχικό της ρόλο ως ερευνητικό εργαστήριο αιχμής και στρέφεται στην παροχή υποδομών και στη φιλοξενία μοντέλων τρίτων. Από την πλευρά της, η αντιπρόεδρος της Mistral, Οντρέ Ερμπλέν-Στουπ, δήλωσε στη Le Monde ότι η εταιρεία συνεχίζει να αναπτύσσει δικά της μοντέλα αιχμής. Έκτοτε, η Mistral παρουσίασε τον Οκτώβριο σε δοκιμαστική διάθεση το δικό της Mistral Large 4, ενώ αντικατέστησε στην πλατφόρμα της το GLM 5.2 με το νεότερο GLM 5.3 της Z.ai.

Η περίπτωση της Mistral επαναφέρει το ζήτημα της ευρωπαϊκής τεχνολογικής αυτονομίας. Πέρα από την τεχνητή νοημοσύνη, μπορεί η Ευρώπη να κινητοποιήσει τις κοινές επενδύσεις που προτείνει η έκθεση Ντράγκι, όταν οι εθνικές προτεραιότητες συχνά υπερισχύουν της κοινής δράσης;

«Ως σημείο εκκίνησης, ήρθε η ώρα να αποδεχτούμε ότι η Ευρώπη έχει ήδη χάσει το τρένο της ανταγωνιστικότητας έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας, αδυνατώντας να υπερκεράσει χρόνια εσωτερικά προβλήματα λειτουργίας της Ενιαίας Αγοράς και να αξιοποιήσει επαρκώς το σαρωτικό τεχνολογικό κύμα που συνδέεται με την Τεχνητή Νοημοσύνη», δηλώνει στο Reporter.gr ο Σπύρος Μπλαβούκος, καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Προγράμματος «Αριάν Κοντέλλη» του ΕΛΙΑΜΕΠ.

«Όσο κι αν το ποσοστό του 15,7% που αναφέρεται είναι συζητήσιμο μεθοδολογικά, η ουσία είναι μία: η Ευρώπη, ή καλύτερα η Ευρωπαϊκή Ένωση για να είμαστε πιο ακριβείς, δεν έχει μπορέσει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων», συμπληρώνει, αναφερόμενος στην περιορισμένη εφαρμογή των προτάσεων Ντράγκι.

Το βάρος του ευρωπαϊκού κατακερματισμού

«Το παραπάνω γεγονός δεν είναι παράλογο ούτε καταστροφικό· η εθελοτυφλία και ο στρουθοκαμηλισμός, όμως, είναι», σημειώνει ο κ. Μπλαβούκος. Περιγράφει την ΕΕ ως ένα «κατακερματισμένο πολιτικά και οικονομικά» σύνολο, με «πολλούς εντολείς (κράτη-μέλη) που άλλοτε συμφωνούν και άλλοτε όχι στις οδηγίες και κατευθύνσεις που δίνουν στους εντολοδόχους τους (θεσμικά όργανα)».

Κατά τον ίδιο, η δυσκολία συντονισμού έχει οδηγήσει την Ευρώπη σε μια φάση «τεχνολογικής και ανταγωνιστικής υστέρησης» έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας. «Πρόκειται για εγγενείς δομικές αδυναμίες της ΕΕ που δύσκολα μπορούν να αντιμετωπιστούν, όσες εκθέσεις κι αν συνταχτούν», τονίζει χαρακτηριστικά.

Ο κατακερματισμός αποτυπώνεται και στις διαπραγματεύσεις για το επόμενο επταετές δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ, όπου οι διαφορετικές δημοσιονομικές προσεγγίσεις των κρατών-μελών δυσκολεύουν τη συμφωνία για τις κοινές προτεραιότητες και τη χρηματοδότησή τους. Ενδεικτική είναι η διαφωνία για τον επιμερισμό του κόστους στήριξης της Ουκρανίας. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς συνέδεσε τη συναίνεση του Βερολίνου για τον προϋπολογισμό της περιόδου 2028–2034 με τη δέσμευση όλων των κρατών-μελών να συνεισφέρουν στη χρηματοδότηση του Κιέβου. Η Σλοβακία, η Τσεχία, η Ουγγαρία και η Βουλγαρία αντέδρασαν έντονα δηλώνοντας ότι δεν προτίθενται να συμμετάσχουν σε νέο χρηματοδοτικό σχήμα, με τον Σλοβάκο πρωθυπουργό Ρόμπερτ Φίτσο να κατηγορεί τον Μερτς για εκβιασμό.

Οι δύο δρόμοι για την Ευρώπη

Μπορεί λοιπόν, με αυτά τα δεδομένα, η Ευρώπη να περιορίσει την τεχνολογική και οικονομική της εξάρτηση; Σύμφωνα με τον Σπύρο Μπλαβούκο, ανοίγονται δύο δρόμοι.

«Ο πρώτος είναι ο δρόμος της άμεσης πολιτικής και οικονομικής ενοποίησης, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα συγκέντρωσης και κινητοποίησης του πολύ αξιόλογου παραγωγικού δυναμικού προς την ίδια κατεύθυνση χωρίς παλινωδίες και εσωτερικές συγκρούσεις». Ο ίδιος συμπληρώνει ότι θεωρεί αυτή την επιλογή «ελάχιστα ρεαλιστική, δεδομένων των υφιστάμενων πολιτικών συνθηκών».

Ο δεύτερος είναι ο δρόμος της «έξυπνης διαφοροποίησης». Όπως εξηγεί, «δεν χρειάζεται να επιχειρεί η Ευρώπη να ανταγωνιστεί τους δύο άλλους βασικούς πόλους ισχύος στα ίδια πεδία που αυτοί υπερέχουν, αλλά να αξιοποιήσει τα δικά τους τεχνολογικά άλματα εστιάζοντας στην πρακτική εφαρμογή και ενσωμάτωσή τους στις ευρωπαϊκές γραμμές παραγωγής».

Και καταλήγει:

«Δεν χρειάζεται να είσαι η επιτομή της τεχνολογικής καινοτομίας αλλά να βρεις πρόσβαση σε αυτή και κυρίως τον τρόπο άμεσης μετατροπής της σε κινητήριο μοχλό της οικονομίας σου».

Τελευταία τροποποίηση στις 18/11/2026 - 17:04