Σύμφωνα με τον Johnson, η επιβίωση της Ευρωζώνης δεν αποτελεί πλέον θέμα προς συζήτηση. Αν το 2010 απέδειξε κάτι, αυτό είναι ότι οι διαφορές μεταξύ των “ισχυρών” και των “αδύναμων” κρατών της είναι πολύ μεγάλες ώστε να αντιμετωπιστούν υπό τη σκέπη ενός ενιαίου νομίσματος. Όπως τονίζει, το μοναδικό, πραγματικό, θέμα προς συζήτηση είναι η χρονική στιγμή που θα σημειωθεί η διάσπαση της Ευρωζώνης και ποιες χώρες θα ακολουθήσουν τη Γερμανία. Σύμφωνα με τον ίδιο, βέβαια, δεν θα καταγραφεί πλήρης διάσπαση. Θα παραμείνουν μερικές χώρες, οι οικονομίες των οποίων έχουν αρκετά κοινά χαρακτηριστικά.

Όπως σημειώνει, επίσης, ένας διαχωρισμός των κρατών της Ευρωζώνης σε “νικητές” και “ηττημένους” δεν είναι ορθός, αφού η Γερμανία δεν μπορεί να θεωρηθεί “νικητής” όταν η υπερβολική ανατίμηση του ευρώ πλήξει την εξαγωγική της δραστηριότητα.

Ο Johnson ανήκει στο στρατόπεδο εκείνων που εκτιμούν ότι η αναδιάρθρωση χρέους είναι αναπόφευκτη επιλογή στο προσεχές μέλλον για μερικές από τις χώρες της Ευρωζώνης.

“¨Όταν το σήριαλ αυτό ολοκληρωθεί, σχεδόν όλοι θα είναι ευχαριστημένοι. Οι Γερμανοί δεν θα χρειάζεται να ρίχνουν χρήμα για τη διάσωση των αδύναμων, ενώ οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θα βρίσκονται σε τροχιά αναζήτησης της ανάπτυξης”, σημειώνει χαρακτηριστικά.