Το μόνο στοιχείο που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι ότι έπειτα από το σκάνδαλο των υποκλοπών, ο Αλέξης Τσίπρας καταγράφει καλύτερες επιδόσεις από τον Πρωθυπουργό και θεωρείται ελαφρώς επαρκέστερος στα θέματα διαφάνειας.

Το ζήτημα εν προκειμένω είναι απλό, αλλά κρίσιμο. Θα είναι αρκετή αυτή η παράμετρος, εφόσον μεταφραστεί σε ψήφο, ώστε να στερήσει από τη ΝΔ την αυτοδυναμία; Δύσκολο να το πει κανείς με βεβαιότητα, ειδικά όσο η υπόθεση παραμένει στην επικαιρότητα και δεν γνωρίζουμε τι άλλο θα προκύψει, προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

Από την άλλη, παρατηρεί κανείς τις άτσαλες κινήσεις του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ (τελευταίο παράδειγμα το μπούμεραγκ με την υπόθεση των πλειστηριασμών, τους οποίους καταγγέλλει, αλλά είχε ψηφίσει).

Και βλέπει και διαβάζει κανείς την ίδια στιγμή τις απίστευτες επινοήσεις των εφημερίδων της αντιπολίτευσης (βλ. δημοσιεύματα για τον Πιερρακάκη και το Μάτι και τη δήθεν αξιοποίηση του Predator για την επικράτηση του Μητσοτάκη στην εσωκομματική εκλογή του 2016) και αναρωτιέται: το κάνουν επίτηδες στο ΣΥΡΙΖΑ ή είναι τόσο εκτός τόπου και χρόνου;

Θα τους παρομοίαζε κανείς με πολιτικούς Κλουζό, αλλά και πάλι, θα παραήταν χαριτωμένο…