Αυτή μας δείχνει ότι τις περισσότερες φορές η δημαρχία της Αθήνας μάλλον «έκαψε» όσους επιχείρησαν να την χρησιμοποιήσουν ως εφαλτήριο για ηγετικές θέσεις στην κεντρική πολιτική σκηνή και ειδικότερα για την κομματική ηγεσία.
Ο πρώτος που το επιχείρησε ήταν ο Μιλτιάδης Έβερτ. Εκλέχτηκε πανηγυρικά το 1986, σε μία ομολογουμένως πανέξυπνη κίνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο οποίος κέρδισε τους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας (Αθήνα, Πειραιάς, Θεσσαλονίκη). Αργότερα εκλέχθηκε πρόεδρος της ΝΔ, παρέμεινε για τρία χρόνια και ουδέποτε εκλέχτηκε Πρωθυπουργός.
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος επίσης εκλέχτηκε δήμαρχος με υψηλές πολιτικές προσδοκίες, όμως έμεινε στα διαδικαστικά και το μόνο που κατέφερε στη συνέχεια ήταν να τοποθετηθεί στην Επιτροπή.
Η Ντόρα Μπακογιάννη, ήταν η δήμαρχος των Ολυμπιακών Αγώνων, όμως ατύχησε στη διεκδίκηση της ηγεσίας της ΝΔ, όταν έχασε από τον Αντώνη Σαμαρά.
Τώρα, αν ο Δούκας θεωρεί ότι έχει «άστρο» καλύτερο, μένει να φανεί στην αναμέτρηση του με τον Ανδρουλάκη ή όποιον άλλον διεκδικήσει την ηγεσία του ΠαΣοΚ…