Μετά και τις ομιλίες Σαμαρά - Καραμανλή και την κατσάδα που έριξαν στον Μητσοτάκη, ακούστηκαν πολλά, άλλα σοβαρά, άλλα οριακά αστεία.

Η εμμονή στην ιδεολογική καθαρότητα και η οργή κατά του πολιτικού φιλελευθερισμού μάλλον έχουν θολώσει τη μνήμη πολλών.

Το 28% των ευρωεκλογών δεν είναι ό,τι χειρότερο τους έχει συμβεί. Έχει προηγηθεί εκείνο το σοκαριστικό 18% και κάτι του Μαΐου του 2012, που μούδιασε τους πάντες και έφερε τα πάνω κάτω και θα όφειλε να έχει γίνει εμπεδωμένη πολιτική γνώση.

Τότε και έπειτα από τις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, η ΝΔ υπό τον Αντώνη Σαμαρά σχημάτισε κυβέρνηση με το ΠαΣοΚ του Βενιζέλου και τη ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη. Δεν το έκανε ούτε με τη Χρυσή Αυγή, ούτε φυσικά με τον Καμμένο.

Κάπως έτσι σώθηκε η χώρα, που ας μην ξεχνούμε, ήδη από τότε κινδύνευε με έξοδο από το ευρώ, προτού σκάσει η θύελλα του Τσίπρα και της παρέας του.

Αυτά είναι βέβαιο ότι ο Μητσοτάκης τα θυμάται καλά. Ορισμένοι όμως κάνουν ότι δεν συνέβησαν ποτέ…