Τελευταία απόδειξη η έφεση που ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Σανιδάς, που ζήτησε να ασκήσει ο Εισαγγελέας Εφετών κ.Καρούτσος κατά του βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών που αποφάσισε ότι οι κατηγορούμενοι έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν όλα τα έγγραφα της δικογραφίας. Και μόνον αφελείς είναι δυνατόν να πιστεύουν πλέον ότι δεν υπάρχει πλήρης ταύτιση κυβέρνησης και στελεχών της ανώτατης ιεραρχίας της Δικαιοσύνης…

Τέλος πάντων, έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα, πολύ δύσκολα θα βρεθεί άκρη στην υπόθεση-σκάνδαλο της Ζήμενς. Όχι μόνο γιατί γίνονται όσα γίνονται στον χώρο της Δικαιοσύνης, ούτε και γιατί δεν το θέλει η κυβέρνηση, κάτι που πρέπει να θεωρείται πια δεδομένο. Δεν θα βρεθεί άκρη και δια δύο άλλους λόγους. Ο πρώτος είναι ότι ο δρακόντειος νόμος που προβλέπει μέχρι και ισόβια για τους ενόχους σε υποθέσεις δωροδοκίας και δωροληψίας δεν επιτρέπει σε κανένα να ανοίξει το στόμα του, ή να έλθει σε κάποιο συμβιβασμό, όταν μάλιστα η ποινική ευθύνη των πολιτικών που ενδεχομένως τα πήραν, έχει παραγραφεί.

Γιατί καλοί είναι οι νόμοι , αλλά πρέπει να είναι και αποτελεσματικοί. Στη δική μας Βουλή όμως, τα κόμματα πλειοδοτούν όταν θέλουν να δείξουν δήθεν ότι δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους σε θέματα διαφάνειας και κάθαρσης. Να θυμίσουμε ότι στη Γερμανία τα αντιμετωπίζουν ως πλημμελήματα. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίον δεν θα βρεθεί άκρη είναι ότι είναι πολύ μπλεγμένη ιστορία τα περιβόητα «μαύρα ταμεία» της Ζήμενς. Σύμφωνα με ανθρώπους που είναι σε θέση να γνωρίζουν, τα «μαύρα ταμεία» ήταν μία γενικευμένη πρακτική πολλών γερμανικών εταιρειών (μέχρι που ξέσπασε διεθνώς το σκάνδαλο Ζήμενς) που έκαναν μπίζνες σε χώρες με εκτεταμένη διαφθορά, όπως η δική μας. Πιθανότατα μάλιστα να τα χρησιμοποιούσαν και στα πάρε-δώσε τους σε χώρες που γενικά θεωρούνται αποστειρωμένες.

Με αυτή την έννοια, τα λεφτά που έμπαιναν στα «μαύρα ταμεία» , χρησίμευαν κατ΄ αρχήν για να πάρουν προμήθεια τα στελέχη της εταιρίας που έκλειναν δουλειές και σε δεύτερο επίπεδο για λαδώματα. Λαδώματα που έκαναν τα στελέχη της εταιρίας που προαναφέραμε και όχι η ίδια η εταιρίας που κρατούσε τις αποστάσεις της. Ετσι εξηγείται μάλλον πως και γιατί οι Χριστοφοράκοι και οι Καραβέληδες βρέθηκαν με τόσα λεφτά στους λογαριασμούς και πιθανότατα έτσι εξηγείται και το ότι είχαν offshore εταιρίες για να αποφεύγουν την εφορία, μια και οι προμήθειες που έπαιρναν ήταν «μαύρες».

Αν τα παραπάνω ισχύουν ακριβώς ή σε γενικές γραμμές, είναι φανερό ότι τα λεφτά που δόθηκαν για δωροδοκίες στην Ελλάδα ήταν πολύ λιγότερα από τα λεφτά που υποτίθεται ότι περιείχαν τα «μαύρα ταμεία» και ότι τα περισσότερα πήγαν στις τσέπες των στελεχών της Ζήμενς, τα οποία φυσικά δεν πρόκειται να το ομολογήσουν και άρα δεν πρόκειται και γι΄ αυτό τον λόγο να βρεθεί άκρη.

Αγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.