Η δήλωση του Βαν Ρομπάϊ ήταν καταφανώς υπαγορευμένη και γι αυτό την διάβασε, μπας και του ξεφύγει κάτι. Δεν γνωρίζουμε τι ρόλο έπαιξαν ο Σαρκοζί, ο Θαπατέρο, ο Τρισέ, ή ο Μπαρόζο, αλλά είναι αναμφισβήτητο ότι το κείμενο εκφράζει τις διαθέσεις της Μέρκελ. Οι Γερμανοί είναι εξαιρετικά οργισμένοι με την Ελλάδα, δεν το έκρυψαν, δεν μας έχουν καμία εμπιστοσύνη ως κυβέρνηση, ως πολιτικό σύστημα και ως κοινωνία και δεν πρόκειται να μας επιτρέψουν να υπονομεύσουμε τη σταθερότητα του ευρώ, που είναι ευαγγέλιο γι αυτούς. Και όσοι από εμάς αναρωτιούνται γιατί οι γερμανοί θέλουν ένα τόσο σκληρό ευρώ, η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι το πλεόνασμά τους στο εμπορικό ισοζύγιο έφτασε σε αστρονομικά ύψη…
Αναλύοντας λοιπόν το κείμενο Βαν Ρομπάϊ, έχουμε και λέμε:
-Αρχίζει επισημαίνοντας ότι όλα τα μέλη της ευρωζώνης οφείλουν να πολιτεύονται στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και να περιφρουρούν την οικονομική και νομισματική σταθερότητα της Ευρωζώνης. Πρόκειται για «καρφί», αφού είναι γνωστό ότι η Ελλάδα συμπεριφέρθηκε με πλήρη ανευθυνότητα.
-Η δεύτερη παράγραφος προσφέρει την πολιτική στήριξη της Ευρωζώνης απέναντι στην Ελλάδα για να αντιμετωπίσει τις αδηφάγες αγορές, αλλά ταυτόχρονα υπενθυμίζει την δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης να πάρει και πρόσθετα μέτρα (αύξηση του ΦΠΑ ή το πιθανότερο, κατάργηση του 14ου μισθού;), ώστε να πετύχει τους «φιλόδοξους» στόχους που έχει περιλάβει στο πρόγραμμα σταθερότητας για το 2010 και τα επόμενα χρόνια. Δηλαδή η Ευρωζώνη αμφισβητεί ευθέως ότι θα επιτευχθούν οι στόχοι και γι’ αυτό τους χαρακτηρίζει «φιλόδοξους».
-Στην τρίτη παράγραφο καλείται η ελληνική κυβέρνηση να μη κάνει ρούπι πίσω από τα μέτρα που έχει εξαγγείλει προκειμένου να κατεβάσει το έλλειμμα κατά 4% του ΑΕΠ το 2010. Παράλληλα καλείται το ECOFIN την ερχόμενη Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου να καταλήξει στα λεγόμενα «συμπεράσματα» στη βάση των όσων προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα πρόσθετα μέτρα που έχει λάβει η Ελλάδα. Που σημαίνει να μας μεταχειριστεί με την ίδια αυστηρότητα, αλλά με πιο συγκεκριμένο τρόπο.
-Η τέταρτη παράγραφος λέει καθαρά ότι η Ελλάδα μπαίνει σε καθεστώς επιτροπείας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μας παρακολουθεί στενά την πορά του Προγράμματος Σταθερότητας και τις άλλες συστάσεις που θα κάνει προς την Αθήνα. Από κοντά η Ευρωπαϊκή Κεντρική τράπεζα που θα από ότι συνάγεται θα προτείνει και άλλα μέτρα και βεβαίως και το Διεθνές Νομισματικό ταμείο που έχει λέει τη τεχνογνωσία. Αρα η χώρα θα βρίσκεται υπό τον σφιχτό εναγκαλισμό τριών θεσμικών οργάνων και η πρώτη αξιολόγηση θα γίνει τον Μάρτιο. Αν τα μέτρα δεν έχουν αποδώσει και κυρίως τα εισπρακτικά, πάμε για τα χειρότερα.
-Η πέμπτη και τελευταία παράγραφος τονίζει ότι η Ευρωζώνη είναι αποφασισμένη να πάρει τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα και αυτό έχει διπλή έννοια. Πρώτον, ότι δεν θα επιτρέψει την Ελλάδα να κλονίσει την Ευρωζώνη και δεύτερον ότι θα στηρίξει την Ελλάδα και με άλλους τρόπους (φυσικά με νέα σκληρό αντίτιμο) αν χρειαστεί. Έστω και αν η Ελλάδα δεν ζήτησε τώρα οικονομική στήριξη.
Είναι λοιπόν σαφές ότι τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα. Οι διαμαρτυρίες και οι απεργίες δεν θα κάνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση να αλλάξει ρότα και η ανάμειξη του ΔΝΤ στέλνει το μήνυμα των όρων υπό τους οποίους η κυβέρνηση και η ελληνική κοινωνία θα κινείται από τώρα και στο εξής. Το ερώτημα είναι ότι αν θα τα καταφέρει η κυβέρνηση και προσωπικά ο Γ. Παπανδρέου, που έχει να αντιμετωπίσει και την απειλή της παρατεταμένης ύφεσης. Το κακό είναι ότι ξαφνικά άρχισε τη σκληρή αντιπολίτευση και ο Α. Σαμαράς, όπως φάνηκε από τις χθεσινές δηλώσεις του, λες και ξέχασε τις τεράστιες ευθύνες της παράταξής του. Αν πάντως δεν τα καταφέρει η κυβέρνηση, θα δρομολογηθούν σύντομα άλλες πολιτικές διαδικασίες.