Ξεκινήσαμε με τον νομπελίστα τον νομπελίστα τον Στίγκλιτς και είπαμε καλά, αυτός είναι μεγάλο αστέρι της οικονομίας, αλλά προφανώς κάπου στην πορεία στράβωσε η σχέση και τον χάσαμε. Μετά φέραμε εκείνο τον Ισπανό αρχιτέκτονα και τον πήγαμε βόλτα στα ολυμπιακά έργα του Φαλήρου για να μας πει τι να κάνουμε με δαύτα, αλλά στη συνέχεια δεν ξανακούσαμε γι΄ αυτόν. Κάποια στιγμή, κάπου εκεί που οι αγρότες έκαναν τις γνωστές παλικαριές τους στα μπλόκα φέραμε τον Αμερικανό καθηγητή τον ειδικό στην αντιμετώπιση κρίσεων που έκανε μαθήματα στους υπουργούς. Άγνωστο τι έμαθαν οι υπουργοί, αλλά και αυτόν δεν τον μεταείδαμε.

Μεσολάβησε μία ανάπαυλα, αλλά κάποια στιγμή μας προέκυψε του Πάλμε ο γιος ο οποίος θα έλθει για να μας συμβουλεύσει πως να οργανώσουμε τη νεολαία μας ή κάτι τέτοιο. Και τώρα προσλαμβάνουμε τον Ιταλό Σκιόπα για να μας εκπροσωπεί στα πάρε δώσε με τις αγορές και να δίνει και συμβουλές για την οικονομία.

Δεν αποκλείεται όλοι αυτοί να είναι καλοί και αξιοι, ο καθένας στον τομέα του. Και χωρίς να μπαίνουμε σε φτηνοερωτήματα, όπως αν πληρώνονται και πόσο, υπάρχει η απορία. Δεν υπάρχουν άραγε Έλληνες άξιοι και διεθνώς αναγνωρισμένοι για να χρησιμοποιηθούν; Ούτε ένας, έτσι για δείγμα; Ούτε καν εκείνος ο Παπαδήμος που έχει τα ίδια προσόντα, αν όχι μεγαλύτερα από τον Σκιόπα;

Τους Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου πάντως, τους βλέπω σε διεθνείς θέσεις όταν τελειώσουν με την Ελλάδα...