Απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με σιγουριά και υπάρχουν αρκετοί σοβαροί άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι τελικά δεν θα αποφύγουμε την πτώχευση αν δεν προχωρήσουμε σε αναδιάρθρωση του χρέους, εκτός και αν η ΕΚΤ αγοράσει όλα τα ελληνικά ομόλογα. Άλλωστε, στην αναδιάρθρωση του χρέους επιμένουν πολλοί αναλυτές του εξωτερικού, κυρίως αγγλοσάξονες παρά τις διαβεβαιώσεις των κοινοτικών (που άραγε βασίζονται;), ακόμη και των Γερμανών ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Οι Γερμανοί μάλιστα εμφανίζονται τελευταία να στηρίζουν ανοιχτά την ελληνική κυβέρνηση και ταυτόχρονα να αναλαμβάνουν ένα ρόλο παιδαγωγού. Μετά από τα καλά λόγια του Σόϊμπλε, αποφάσισαν να δώσουν ένα βραβείο που θέσπισαν με αφορμή την ένωσή τους στον Γιώργο Παπανδρέου, ενώ η Μέρκελ δεν έκρυψε ότι δίνουν συμβουλές διαχείρισης και διοίκησης στην ελληνική κυβέρνηση, ώστε να τα καταφέρει στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού του κράτους και προφανώς και της κοινωνίας. Που σημαίνει ότι οι Γερμανοί σήμερα επιχειρούν να συνεχίσουν την εκπαίδευσή μας από εκεί που την άφησαν κάποτε οι βαυαροί.

Παλαιότερα, ένας συνάδελφος είχε πει «την Ελλάδα αν την αποστειρώσεις θα πεθάνει». Είναι προφανές ότι οι Γερμανοί δεν είναι αυτής της άποψης, όπως και μερικοί από εμάς τους Έλληνες. Ας ελπίσουμε ότι έχουμε δίκιο, αφού η προηγούμενη κατάσταση μας έφερε στο αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε. Το κακό όμως είναι ότι και η σημερινή εικόνα, με τα συν και τα πλην που αναφέραμε πιο πάνω, δεν είναι ενθαρρυντική, τουλάχιστον προς το παρόν. Δεν έχουμε βέβαια άλλη επιλογή από το μνημόνιο, αλλά θυμόμαστε και τη ρήση του Κέϊνς ότι «στο τέλος όλοι θα πεθάνουμε», που προκαλεί ανατριχίλα. Μήπως, περιμένοντας να αποδώσει το μνημόνιο, να αποστειρωθεί και να εκσυγχρονιστεί η Ελλάδα, μας προλάβει ο θάνατος.

Με λίγα λόγια, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.