Το βέβαιο είναι ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές διεξάγονται σε κλίμα βουλευτικών εκλογών με κεντρικό θέμα το μνημόνιο. Είναι κρίμα γιατί χάθηκε πάλι η ευκαιρία να τεθούν επί τάπητος μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας που καθορίζουν την ποιότητα ζωής των πολιτών. Ούτε αυτά συζητήθηκαν, ούτε αποτιμήθηκε το έργο όσων ήταν δήμαρχοι ή νομάρχες την προηγούμενη θητεία, ούτε φυσικά έγινε δυνατό να εκτιμηθούν τα προσόντα των υποψηφίων. Και φυσικά εκεί που έφτασαν τα πράγματα ενδεχομένως πολλοί από τους νικητές να μην προτιμηθούν με βάση το έργο τους ή τις πραγματικές προσδοκίες των πολιτών από αυτούς. Αντίθετα, χορτάσαμε περιοδείες, ομιλίες, συνεντεύξεις και δηλώσεις αρχηγών των κομμάτων. Τι να κάνουμε όμως, έτσι είναι η Ελλάδα, όπως είπε κάποτε ο Κ. Σημίτης…
Ο υπογράφων πάντως επιμένει αυτοδιοικητικά και είναι σε θέση να διατυπώσει την άποψή του για δύο πόλεις και τις αντίστοιχες περιφέρειες. Τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, αφού είναι θεσσαλονικιός που ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Πιστεύω λοιπόν, ότι στη Θεσσαλονίκη ο Μπουτάρης δίνει ελπίδα ότι αν εκλεγεί θα βοηθήσει ώστε η πόλη να ξεφύγει από τη μζέρια και τον επαρχιωτισμό και να αποκτήσει άλλη αισθητική και κοσμολιτισμό. Θεωρώ επίσης ότι είναι απαράδεκτο από να εκλεγεί περιφερειάρχης ο Ψωμιάδης κρίνοντας από την απερίγραπτη προηγούμενη θητεία του, χωρίς όμως να είναι σίγουρο ότι ο Μπόλαρης θα αποδειχθεί επιτυχημένος.Στην Αθήνα ψηφίζω και με τα δύο χέρια Καμίνη γιατί είμαι βέβαιο ότι αν εκλεγεί θα πασχίσει να βελτιώσει την εικόνα της πολύπαθης πόλης και όχι τη δική του και γιατί η θητεία του Κακλαμάνη ήταν μία σκέτη ντροπή. Στη περιφέρεια, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Σγουρός έχει τα προσόντα και κυρίως την εμπειρία από την αρκετά πετυχημένη και συμμαζεμένη θητεία του στη νομαρχία, ενώ οι Δημαράς και Κικίλιας δεν κάνουν ούτε για ζήτω και το τονίζω αυτό μετά λόγου γνώσεως.