Η αλήθεια είναι βέβαια ότι και ο Τρισέ τάχθηκε υπέρ της ποσοτικής αναβάθμισης του συγκεκριμένου ταμείου, μόνο που πρόσθεσε ότι θα πρέπει να είναι πιο ευέλικτο (το ίδιο είπε και η ισπανίδα υπουργός Οικονομικών) κα ταυτόχρονα ζήτησε από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες να κάνουν μία γιγαντιαία προσπάθεια να μειώσουν τα χρέη τους. Από τη δική της πλευρά η Μέρκελ είπε ότι η Ευρώπη πρέπει να βρει μία συνολική λύση-απάντηση για να προστατεύσει το ευρώ και αυτές είναι μόνο μερικές από τις δηλώσεις παραγόντων και μη της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και της Ευρωζώνης. Αν σε αυτούς προσθέσουμε δημοσιογράφους και οικονομολόγους, γίνεται αντιληπτό ότι επικρατεί μία Βαβέλ.
Πολύ σωστά λοιπόν, ο πιο σοφός ευρωπαράγοντας, ο λουξεμβουργιανός και πρόεδρος της Ευρωομάδας, ο Γιούνκερ επεσήμανε ότι οι πάντες μιλούν και πρέπει να σταματήσουν τις συνεχείς δηλώσεις. Και πραγματικά, έχει απόλυτο δίκαιο. Σε αυτή τη συγκυρία ο καθένας βγαίνει και λέει το μακρύ του και το κοντό και ενώ εμείς θεωρούμε ότι γίνεται ζύμωση σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία χασμωδίας. Ξεχνούμε συχνά ότι όλα αυτά αποτελούν και μέρος της όποιας διαπραγμάτευσης ή και της επιβολής απόψεων, αλλά ταυτόχρονα προκαλούν και λανθασμένες εντυπώσεις. Άρα χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην αξιολόγηση των δηλώσεων, όπως αποδεικνύεται.Ειδικά εδώ στην Ελλάδα έχουμε την τάση να λαμβάνουμε υπ΄ όψιν μόνον αυτά που μας βολεύουν, να απομονώνουμε φράσεις και να φτάνουμε σε βιαστικά συμπεράσματα, σχετικά με όσα διαδραματίζονται αυτή την εποχή στο ευρωπαϊκό πανόραμα. Όχι μόνον εμείς οι δημοσιογράφοι, αλλά και οι πολιτικοί μας. Είναι σαφές όμως ότι η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη και οι πάντες δίνουν εξετάσεις και απέναντι στην κοινή γνώμη των χωρών τους. Επομένως το μόνο σίγουρο είναι ότι οι λύσεις θα δοθούν μόνον όταν είναι έτοιμη να τις αφομοιώσει και να τις δεχθεί η Γερμανία. Όχι ότι οι άλλοι δεν έχουν άποψη, αλλά αυτή θα πει το τελικό «ναι» σε εκείνα που θα συμφωνεί.