Όλα τα παραπάνω λίγο-πολύ είναι γνωστά. Ωστόσο, αν θα οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές, αυτό θα οφείλεται περισσότερο σε άλλους λόγους. Πρώτος είναι ότι γενικεύονται οι αντιδράσεις, κυρίως από συντεχνίες του ιδιωτικού τομέα που θεωρούν ότι θίγονται από την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, αλλά και από τις συντεχνίες των ΔΕΚΟ που χάνουν κεκτημένα, προνόμια και δικαιώματα συνδιοίκησης. Παράλληλα, πολλαπλασιάζονται τα κρούσματα ανυπακοής και παραβίασης των νόμων, παίρνοντας διαστάσεις κινήματος, ενώ συνεχίζεται η χρόνια αδυναμία του κράτους να επιβάλει την εφαρμογή τους. Αν αυτό συνεχισθεί κατάσταση θα βγει εκτός κάθε ελέγχου και προς το παρόν η κυβέρνηση δεν δείχνει να αντιδρά.

Από την άλλη πλευρά, ο Γ. Παπανδρέου δεν αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα από την κοινοβουλευτική του ομάδα. Από τους υπουργούς του, αυτοί που δεν τραβάνε είναι κυρίως οι προσωπικές του επιλογές και κάποιοι από τους μεγαλοβουλευτές που τον στήριξαν εσωτερικά. Αυτούς μπορεί να τους αλλάξει, αν θέλει. Αν πάλι νοιώθει κόπωση, να σφίξει τα δόντια και να συνεχίσει. Κανείς δεν τον υποχρέωσε να μπει στο πολιτικό παιχνίδι, πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις να γίνει πρωθυπουργός και τώρα που το πέτυχε έχει υποχρέωση να συνεχίσει. Επιπλέον εκλογές σε αυτή την συγκυρία θα ήταν καταστροφή για τη χώρα, γιατί αφενός θα πήγαιναν πίσω όλες οι προσπάθειες που έχουν γίνει και αφετέρου υπάρχει ο κίνδυνος να μην εκλεγεί αυτοδύναμη κυβέρνηση. Τέλος, ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εταίροι και ΕΚΤ, δεν θα άκουγαν με ευχαρίστηση την διεξαγωγή πρόωρων εκλογών και δεν ξέρουμε πως θα αντιδρούσαν.