Δημιουργεί ερωτήματα η σχετικά μικρή συμμετοχή του κόσμου στις συγκεντρώσεις και την πορεία. Φοβήθηκε να κατεβεί ο κόσμος, καθώς τις προηγούμενες ημέρες κυκλοφορούσαν παροτρύνσεις και φήμες περί επεισοδίων, επιθέσεων στη Βουλή και ανατροπής του…καθεστώτος; Ή μήπως οι έλληνες αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης και θεωρούν ότι οι απεργίες και οι διαδηλώσεις δεν μπορούν να πιέσουν τα πράγματα προς την κατεύθυνση της αλλαγής πολιτικής, αφού λεφτά δεν υπάρχουν; Και αν δεν ισχύει κανένα από αυτά τα δύο, μήπως ο έλληνας βρίσκεται σε αφασία;
Δύσκολο να πει κανείς. Υπάρχει εξάλλου και η πιθανότητα να μην έχει πιεστεί ακόμη ο κόσμος στο μη περαιτέρω, καθώς υπολογίζεται στο 20% του ΑΕΠ η μαύρη εργασία και παράλληλα η φοροδιαφυγή εξακολουθεί να βασιλεύει. Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει το μέγεθος της ανεργίας, η οποία και αυξάνεται συνεχώς, αλλά να μην ξεχνούμε επίσης ότι η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ίσως ποσοστό αυτοαπασχολούμενων στην Ευρώπη. Και να θυμόμαστε ακόμη ότι πέρα από τις υπαναχωρήσεις της κυβέρνησης στους νόμους για να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα και να απελευθερωθεί η αγορά, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα εφαρμογής, κάτι που δεν έχει ξεφύγει της προσοχής της Τρόϊκας.Για οποιονδήποτε λόγο λοιπόν, στην χθεσινή απεργία, δεν διαδήλωσαν, ούτε πορεύτηκαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, όπως έλπιζαν κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία και δεν κατέρρευσε το κράτος, όπως θα ήθελαν οι συνιστώσες του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ, αλλά και δεν άρχισε ακόμη η παγκόσμια επανάσταση από την Αθήνα, όπως ελπίζουν τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση είναι σε καλή κατάσταση, πόσο μάλλον η χώρα. Είναι σε πάρα πολύ κακή κατάσταση και η χώρα και η κυβέρνηση και αν δεν συνέλθει η δεύτερη, κάποια στιγμή θα βουλιάξουν και οι δύο. Φυσικά, και εμείς μαζί τους.