Η επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου που μας δίνουν από τον Μηχανισμό Στήριξης σε 10 χρόνια ουσιαστικά, η μείωση του επιτοκίου κατά μία ποσοστιαία μονάδα, η δυνατότητα στον Μηχανισμό Στήριξης να αγοράζει κρατικά ομόλογα από την πρωτογενή αγορά σε εξαιρετικές περιπτώσεις, δεν είναι απλά μία ανάσα. Είναι ένα δίχτυ ασφαλείας και ας υποστηρίζουν οι αντίθετοι ότι το τίμημα είναι βαρύ. Γιατί δηλαδή είναι βαριά η υποχρέωση να υλοποιήσουμε το Μνημόνιο, να βάλουμε σε νόμο την επιταγή ότι το έλλειμμα και το χρέος θα μειώνονται; Πως θα μειώσουμε το χρέος αν δεν πουλήσουμε «ασημικά» και γη αξίας 50 δις ευρώ; Και γιατί όλα αυτά δεν θα έπρεπε να τα κάνουμε χωρίς να μας υποχρεώνουν;
Όσοι πίστευαν και πιστεύουν ότι τα χρέη μας θα έπρεπε να διαγραφούν με μία μονοκονδυλιά και να συνεχίσουμε να ζούμε πλουσιοπάροχα με δανεικά είναι ή ανόητοι ή τρελοί, ή και τα δύο. Προς το παρόν, μας φέρονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η εντύπωση που επικρατούσε (με τιμητική εξαίρεση τον “R”) ήταν ότι η Φράου Μέρκελ δεν επρόκειτο να ενδώσει ούτε με σφαίρες στην μείωση των επιτοκίων και στην αγορά ομολόγων και μάλιστα εν μέσω εκλογών σε διάφορα κρατίδια. Και όμως ενέδωσε και σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο ο αμερικανικός παράγοντας. Διαφαινόταν από πριν αλλά η οριστικοποίηση της αλλαγής του κλίματος έγινε με την επίσκεψη του αμερικανού υπουργού Οικονομικών, του Γκάϊτνερ στο Βερολίνο. Περί αυτού πρόκειται.
Το βάσιμο ερώτημα για την πλευρά μας είναι βέβαια, αν η κυβέρνηση και η κοινωνία έχουν την γνώση και τη δύναμη να κάνουν αυτά που πρέπει. Ο Γ. Παπανδρέου πρέπει πρώτα απ΄ όλα να καταπιεί αμάσητη την ανόητη διακήρυξη ότι δεν πουλάει ελληνική γη σε ξένους κλπ. Ήταν εκείνη η ανοησία που επιβάρυνε το κλίμα και μας την έπεσαν οι αγορές. Θα πουλήσει και θα παραπουλήσει λοιπόν. Το δεύτερο είναι να έχει την βούληση να τα σπάσει με συνδικαλστές – νταήδες τύπου Φωτόπουλου της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, γιατί το κύριο ζητούμενο είναι να εξορθολογιστεί και να συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας. Το τρίτο είναι να βρει τους ανθρώπους που θα τα προωθήσουν αυτά και απ΄ ότι ξέρουμε δεν τους έχει όλους μέσα στη σημερινή κυβέρνηση. Άρα θα έπρεπε να προχωρήσει σε αλλαγές προσώπων και αυτό ονομάζεται ανασχηματισμός. Χθες όμως ανακοίνωσε ότι δεν θα κάνει ανασχηματισμό (ούτε και εκλογές) και θα συνεχίσει με τον ίδιο θίασο…
Σε κάθε περίπτωση πάντως, απαιτείται θάρρος και κουράγιο από την κυβέρνηση και την κοινωνία. Ας ελπίζουμε ότι θα βρεθούν, αφού τώρα ησυχάζουμε και δεν υπάρχει ανάγκη να τρέχουμε στις τράπεζες για να αποσύρουμε τις οικονομίες! Ωστόσο, το γεγονός ότι θα παραμείνουν στην κυβέρνηση πρόσωπα που έχουν αποδείξει ότι είναι ανίκανα ή τρέμουν το κόστος, προκαλεί ανησυχία.
Άγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.