Οι διοικήσεις των ΔΕΚΟ δεν δίνουν στοιχεία για το πώς πορεύονται, καθώς συνεχίζουν να υποχωρούν μπροστά στις απαιτήσεις των συνδικαλιστών φθάνοντας στο σημείο να μην περικόπτουν ούτε τα μεροκάματα για τις ημέρες των απεργιών και των στάσεων εργασίας. Παράλληλα, τα νοσοκομεία δεν έχουν φτάσει ακόμη στο προχωρημένο επίπεδο να κάνουν ισολογισμούς και να πορεύονται ανάλογα, οι δήμαρχοι δεν ξέρουν ούτε που βρίσκονται, ούτε που πατούν και οι εφοριακοί έχουν επιβάλλει το δικό τους και δεν προχώρησε καμία ουσιαστική αναδιάρθρωση (η απαγόρευση της εντοπιότητας, ας πούμε) των φοροεισπρακτικών μηχανισμών. Και αν θέλετε να πάμε παρακάτω, ούτε περιορίστηκε ουσιαστικά ο άπειρος αριθμός των οργανισμών και των υπηρεσιών, για να γίνει από εκεί κάποια οικονομία.

Είναι φανερό λοιπόν ότι το πράγμα δεν προχωράει έτσι και το έχουν καταλάβει οι άνθρωποι της Τρόϊκας και μέσω αυτών, το ΔΝΤ, η Κομισιόν και η ΕΚΤ. Στην σύνοδο κορυφής της Ευρωζώνης πάρθηκε η πολιτική απόφαση να συνεχίσουν να μας στηρίζουν, αλλά δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι κάτι θα κάνουν για να μας στριμώξουν, μπας και συνέλθουμε, εφόσον δεν περιορίζουμε τις δαπάνες του δημοσίου, δεν προχωράμε τις μεταρρυθμίσεις, δεν πουλάμε τα ασημικά και τα κτήματα και γενικά προτιμούμε το σημειωτόν στο ρυθμό που παίζουν οι συνδικαλιστές.

Με αυτή την έννοια όμως, ακόμη και το δίχτυ ασφαλείας που εξασφαλίσαμε την περασμένη Παρασκευή δεν θα αντέξει. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς Αϊνστάϊν για να το αντιληφθεί αυτό.

Άγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.