Πάντως, για να είμαστε δίκαιοι, η όποια λύση δοθεί δεν είναι εύκολη υπόθεση. Προφανώς θα πρόκειται για συνδυασμό κουρέματος, στήριξης τραπεζών, επιλεκτικών αποπληρωμών ομολόγων, αγοράς ομολόγων, δανείων και πωλήσεων ασημικών, ή κάποιων από αυτά, ώστε να διαμορφωθεί ένα πακέτο, που δεν θα είναι αυτό καθ’ εαυτο πιστωτικό γεγονός, αλλά δεν θα είναι και ευκολοχώνευτο. Και προ παντός, αποκλείεται να μην περιλαμβάνει και σκληρά μέτρα εξυγίανσης από την πλευρά μας. Αυτό το λέει και η Χίλαρυ Κλίντον που ήλθε για να ανυψώσει το ηθικό και την οποία προφανώς δεν έπεισε ο Σαμαράς για εναλλακτική πολιτική, παρά τον αγώνα που δίνει για να πείσει ότι τώρα οι θέσεις του αναγνωρίζονται από την Ευρώπη ως ορθές.

Η αλήθεια είναι ότι αν ο υπογράφων δεν είχε τώρα την αγωνία για την λύση που θα δοθεί (αν δοθεί) σχετικά με το ελληνικό χρέος και τα βάρη που ούτως ή άλλως θα πέσουν σε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας που ζει κυρίως σε μεγάλες πόλεις και αγωνίζεται για τον επιούσιον, χωρίς τις εξασφαλίσεις και την θαλπωρή του δημόσιου τομέα, πολύ θα ήθελε να δει τον Σαμαρά και τους δικούς του στην εξουσία. Να τους δει πως θα πολιτεύονται όταν πρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις για να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και όχι να κλείνουν το μάτι σε όλους όσους αντιδρουν σήμερα για κάθε τι, από τους πρυτάνεις ως τους ταξιτζήδες. Να δούμε πόσα απίδια θα πιάνει τότε ο σάκκος…

Αγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.