Εκείνο που διαφαίνεται είναι ότι ο Γ. Παπανδρέου το έχει χάσει οριστικά το ΠΑΣΟΚ, ακόμη και αν ο ίδιος διακατέχεται από το σύνδρομο της ιδιοκτησίας. Προσπαθεί να περάσει αυτή τη φόρμουλα της δυαρχίας, μήπως και φτάσει στον Ιούνιο ως πρόεδρος του κόμματος με υποψήφιο πρωθυπουργό τον Βενιζέλο που ευελπιστεί να τον ψηφίσει η κοινοβουλευτική ομάδα, αλλά το πιθανότερο είναι να μη τα καταφέρει. Τρεις είναι οι λόγοι που ο Παπανδρέου παραμένει κολλημένος με την καρέκλα, αν και διαλαλεί ότι δεν είναι. Ο πρώτος είναι ότι δεν θέλει να παραδεχθεί ότι έχει «καεί» πολιτικά και αντίθετα πιστεύει ότι προσπάθησε για το καλύτερο, αλλά αδικήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι φοβάται μή του στήσει η Ν.Δ. ειδικά δικαστήρια γιατί κυκλοφορούν τέτοιες φήμες. Ο τρίτος είναι ότι φοβάται μη γίνει μπάχαλο το ΠΑΣΟΚ με συνέπεια να γκρεμιστεί και η κυβέρνηση Παπαδήμου.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι ούτε ο Βενιζέλος είναι ενθουσιασμένος με το σχήμα που προωθεί ο Γ. Παπανδρέου. Αφενός γιατί θα θεωρηθεί δοτός από ό,τι έχει απομείνει στον λεγόμενο κόσμο του ΠΑΣΟΚ, αφετέρου γιατί είναι βέβαιο ότι τις επόμενες εκλογές θα τις χάσει. Αν μάλιστα στο φόντο υπάρχει ο τέως πρωθυπουργός, θα τις χάσει πιο πανηγυρικά. Φυσικό είναι να αναρωτηθεί κάποιος αν με Λοβέρδο ή Χρυσοχοίδη το ΠΑΣΟΚ θα τα πήγαινε καλλίτερα, αλλά αυτό μπορεί να διπαιστωθεί μόνο στην πράξη και μεταξύ μας δεν πρόκειται και για πολιτικούς που μαγνητίζουν τον κόσμο.

Απομένει να δούμε ποιες ακριβώς θα είναι οι εξελίξεις και αν όλοι αυτοί θα παραμείνουν κάτω από την ίδια στέγη. Πάντως, πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν επίσης ότι γενικά τους βουλευτές τους καθοδηγεί σε μεγάλο βαθμό το ένστικτο της πολιτικής επιβίωσης. Το ΠΑΣΟΚ πάντως είναι ένας Γόρδιος Δεσμός.

Άγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.