Η αλήθεια είναι ότι εκείνοι που πήγαν προχθές να ψηφίσουν τον καινούργιο αρχηγό, τον Ευ. Βενιζέλο, δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν κατ' ανάγκη βενιζελικοί. Η συντριπτική πλειοψηφία ήταν άνθρωποι μεγαλύτερων ηλικιών που θα πήγαιναν να δηλώσουν "παρών" όποιος και να ήταν ο υποψήφιος. Η κρίση τους έχει κτυπήσει άσχημα, καθώς οι συντάξεις έχουν περικοπεί και σίγουρα δεν είναι ενθουσιασμένοι με το μνημόνιο, ούτε στηρίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική με πάθος. Το ΠΑΣΟΚ όμως το θεωρούν δεύτερο σπίτι τους και με κανένα τρόπο δεν θέλουν να δουν τη Νέα Δημοκρατία στην εξουσία. Ταυτόχρονα είναι και άνθρωποι που θέλουν σταθερότητα, ομαλότητα και αποστρέφονται τις εκδηλώσεις βίας και αναρχίας.
Το δείγμα της Κυριακής αποτελεί μία καλύτερη αφετηρία από αυτό που αναμενόταν στον Ευ. Βενιζέλο. Δεν ξέρουμε πως τελικά θα αποτυπωθεί στις κάλπες, αλλά οι πιθανότητες να έλθει το ΠΑΣΟΚ δεύτερο στις εκλογές δεν βρίσκονται πια στη σφαίρα της φαντασίας. Δεν αποκλείεται να τα καταφέρει και αυτό θα είναι καλό για τον ίδιο και για το κόμμα του. Κυρίως όμως θα είναι καλό για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας γιατί θα δώσει πάλι τη δυνατότητα να σχηματισθεί φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση
από τα δύο μεγάλα κόμματα μετά τις εκλογές, αν η Ν.Δ. δεν έχει αυτοδυναμία, ενδεχόμενο πολύ δύσκολο.
Από την άλλη πλευρά, ακόμη και αν το ΠΑΣΟΚ τα καταφέρει κάπως στις εκλογές, συγκριτικά με το που θα μπορούσε να είναι με δεδομένη την κατακρυγή που έχει δεχθεί, δεν θα μπορέσει να πάει πολύ μακρυά, αν δεν προσελκύσει στις τάξεις του μέρος του ενεργού πληθυσμού και της νεολαίας. Η στήριξη σε συνταξιούχους και υπερήλικες δεν θαν οδηγήσει πουθενά. Το κόμμα πρέπει να αλλάξει δομές, μορφή και προσωπικό σταδιακά, αλλά όχι με αργούς ρυθμούς. Ο ίδιος ο Ευ. Βενιζέλος πρέπει να το επιβάλει αυτό, καθώς η μετεκλογική περίοδος θα είναι επίσης πολύ δύσκολη για μεγάλο διάστημα και ίσως και φθοροποιός. Αν δεν αποδειχθεί μεταρρυθμιστής του κόμματός του, δεν θα βρει "πατήματα" στην κοινωνία και θα σβήσει κάποια στιγμή μαζί του.
Το πρώτο πάντως μέρος του στοιχήματος είναι να χαλιναγωγήσει την αλαζονεία και βουλιμία που τον διέκρινε στο παρελθόν και να διατηρήσει την ταπεινότητα που έδειξε στη συνέντευξη τύπου την περασμένη εβδομάδα. Αρκετοί υποστηρίζουν ότι πέρασε από ένα φροντιστήριο τους 9-10 μήνες που ήταν στο υπουργείο Οικονομικών και στις επαφές του με τους ξένους. Να δούμε...
Άγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τελικά το ΠΑΣΟΚ είναι ακόμη εδώ. Μπορεί να μην είναι ενωμένο, μπορεί να μην είναι δυνατό, αλλά δεν εξαερώθηκε, όπως πολλοί νομίζαμε και όπως αποδείχθηκε από την προσέλευση στις εσωτερικές εκλογές την Κυριακή. Περί τους 240.000 ψήφισαν και ίσως να έγιναν και διπλοψηφίες σε ένα ποσοστό, αλλά και περί τους 200.000 να ήταν, ο αριθμός ήταν μεγαλύτερος από αυτόν που αναμενόταν στη σημερινή συγκυρία. Που σημαίνει ότι το κόμμα που κυριάρχησε σε μεγάλο βαθμό την περίοδο της μεταπολίτευσης έχει ακόμη πνοή. Αυτό το παραδέχονται δημόσια και νεοδημοκράτες, όπως ο Α. Γεωργιάδης, που το χρησιμοποιεί ως επιχείρημα παρακίνησης προς τους οπαδούς του δικού του κόμματος για να συσπειρωθούν.