Να δείτε μάλιστα ότι στην πορεία ο Κουβέλης θα αποδειχθεί τροχοπέδη και θα δικαιωθεί η πρόβλεψη γερμανικής τράπεζας πριν τις εκλογές που έδινε πιθανότητες 75% να κρατηθεί η Ελλάδα στην Ευρωζώνη αν σχηματιζόταν κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ και κάτω από 50% αν σχηματιζόταν κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΔΗ.ΜΑΡ., όπως η σημερινή. Γιατί ο Κουβέλης θα πει «όχι» σε πολλά μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν.
Ο νέος υπουργός είναι ο Γιάννης Στουρνάρας, ως γνωστό, που οι Βενιζέλος και Σαμαράς δεν τον ήθελαν προηγουμένως στην κυβέρνηση, όπως είναι επίσης γνωστό. Γιατί και αυτός προέρχεται από την ομάδα των στελεχών που αναδείχθηκαν επί Σημίτη και δεν ήθελαν πολλούς τέτοιους μαζί στην κυβέρνηση, όπως εξηγήσαμε σε προηγούμενο σχόλιο. Να επισημάνουμε δε ότι μετά το ναυάγιο του Ράπανου μιλούσαν για πολιτικό πρόσωπο που θα πάρει τη θέση του υπουργού Οικονομικών, αλλά αναγκάστηκαν να το φάνε και αυτό.
Πρώτον γιατί η Ν.Δ. δεν έχει πρόσωπο με τέτοιες δυνατότητες και δεύτερον γιατί προφανώς τους ήλθαν κάποια μηνύματα από έξω μη τυχόν και τολμήσουν να καταλήξουν σε άνθρωπο περιορισμένων δυνατοτήτων και αμφιλεγόμενου ευρωπαϊκού προσανατολισμού. Έτσι κατέφυγαν πάλι σε λύση τεχνοκράτη, με πολιτικό μυαλό βέβαια, προερχόμενο από τον στάβλο Σημίτη, όπως ο Ράπανος, ο Παπαδήμος, ο Χαρδούβελης, ο Γιαννίτσης, ο Ζανιάς και άλλοι.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Στουρνάρας ήθελε να γίνει υπουργός γιατί αν δεν ήθελε είχε όλα τα πατήματα να αρνηθεί αφού οι άλλοι τον είχαν απορρίψει σε πρώτη φάση και ήταν έξαλλος γι’ αυτό. Έχει όμως και τις περγαμηνές του. Έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο για να μπει η Ελλάδα στην ΟΝΕ, έχει περάσει από τράπεζα ως διοικητής της Εμπορικής, γνωρίζει το υπουργείο Οικονομικών, είναι καθηγητής Μακροοικονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ήταν επικεφαλής του ΙΟΒΕ, είναι ευέλικτος και διπλωμάτης και πιστεύει ακράδαντα στην ανάγκη να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη.
Είναι σίγουρο ότι ο Στουρνάρας δεν πρόκειται να εναρμονιστεί με την κοινή προγραμματικής διακήρυξη Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, που ουσιαστικά ανατρέπει την λογική των δεσμεύσεων. Δεν ξέρουμε αν θα τα καταφέρει να βγει όρθιος από αυτή την ιστορία, καθώς είναι θα έχει να παλέψει με πολιτικές λογικές, αλλά και με την ελληνική νοοτροπία. Τη νοοτροπία δηλαδή που θεωρεί ότι οι θεσμοί, οι κανόνες, οι συμφωνίες, οι δεσμεύσεις, οι όροι, ακόμη και οι νόμοι γίνονται για να παραβιάζονται.
Πρόκειται για πρακτική που ισχύει στη χώρα μας, αλλά δεν ισχύει στην Ευρώπη. Γι’ αυτό και μας θυμίζουν συνεχώς ότι έχουμε υπογράψει συμφωνίες, ότι έχουμε αναλάβει δεσμεύσεις και μόλις προχθές δεν δέχθηκαν τον Αβραμόπουλο να εκπροσωπήσει ως υπουργός την Ελλάδα στη σύνοδο κορυφής, στην οποία εξ ορισμού συμμετέχουν αρχηγοί κρατών και πρωθυπουργοί.
Κατά τα άλλα, ας ευχηθούμε στην κυβέρνηση να ανοίξει επιτέλους περπατησιά, στο Στουρνάρα να είναι σιδεροκέφαλος, στην Ευρωζώνη να μη διαλυθεί και στους εαυτούς μας να παραμείνουμε στην Ευρωζώνη.
Άγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.