Δυστυχώς παρατηρείται ότι ο Α. Σαμαράς προσπαθεί με ζέση να βαδίσει στο πλαίσιο της «παράδοσης», ενώ η συγκυρία επιβάλλει να επιλέγονται οι καλύτεροι, από τους λίγους με γνώσεις και προσόντα που δεν είναι πολιτικά πρόσωπα και δέχονται να καθήσουν σε κρατικές ηλεκτρικές καρέκλες, είτε γιατί φιλοδοξούν να διακριθούν μέσω τα προσφοράς, είτε γιατί νοιώθουν την υποχρέωση να βοηθήσουν τώρα που κάνει «τζιζ». Ακόμη περισσότερο, που ο πρωθυπουργός γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι η Νέα Δημοκρατία ως κόμμα έχει ελάχιστα άξια στελέχη. Αυτή είναι η αλήθεια, όσο και να την αμφισβητούν διάφοροι.

Η κυβέρνηση είναι θεωρητικά τρικομματική, γιατί αν δεν ήταν δεν θα είχαν κάθε τόσο συναντήσεις και συσκέψεις οι Α. Σαμαράς, Ευ. Βενιζέλος και Φ. Κουβέλης, έστω και με τους δύο τελευταίους να κρατούν αποστάσεις και προσχήματα ημιαντιπολίτευσης. Παρ’ όλ’ αυτά βλέπουμε τον Α. Σαμαρά να προσπαθεί να τοποθετήσει νεοδημοκράτες με πατέντα, αλλά χωρίς επιτυχημένη ιστορία στο υπουργείο Οικονομικών και σε άλλα υπουργεία που είναι ζωτικά ια την μακροημέρευσή μας στην Ευρωζώνη.

Έτσι όμως δεν πάμε πουθενά. Η χώρα, στις κρίσιμες μέρες που περνάει, χρειάζεται όλους τους ανθρώπους με εμπειρία και ικανότητες που μπορούν και θέλουν να προσφέρουν. Ας μην έχει καμία αμφιβολία ο Α. Σαμαράς, που είναι καχύποπτος και εμπιστεύεται μόνο κολλητούς, ότι όσοι άξιοι τεχνοκράτες προσφέρονται να στελεχώσουν θέσεις και πόστα, θα το κάνουν χωρίς καμία διάθεση υπονόμευσης. Επομένως, ας διαλέξει τους καλύτερους αυτή τη φορά και όχι τους «πλησιέστερους». Ας ξεπεράσει τον εαυτό του, γιατί αν αποτύχει η κυβέρνηση δεν θα υπάρχει αύριο ούτε για τον ίδιο.

Άγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.