Για τον απλούστατο λόγο ότι όσα έλεγαν ως αντιπολίτευση διάφοροι ήταν παραμύθια, όσα υπόσχονταν προεκλογικά οι αρχηγοί ήταν αμπελοφιλοσοφίες και όσα υπέγραψαν στην κοινή διακήρυξή τους εκείνοι που βρίσκονται ή στηρίζουν την κυβένηση, είναι εκτός πραγματικότητας.

Με λίγα λόγια, για να γίνει το πακέτο και περικοπές δαπανών που θα πονέσουν είναι αναγκαίες και περικοπές σε συντάξεις θα γίνουν. Που σημαίνει ότι αν σχηματιστεί το πακέτο και το εγκρίνει ως πραγματοποιήσιμο η Τρόϊκα, μετά θα πρέπει να περάσει από τη Βουλή και αυτό είναι πολύ αμφίβολο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις εκείνων που ξέρουν τον αναβρασμό που επικρατεί στα “κυβερνητικά” κόμματα. Για να μην αναφερθούμε και στο τι μπορεί να συμβεί στο πεζοδρόμιο από Σεπτέμβριο.

Στο μεταξύ επικρατεί και πλήρης παραλυσία. Ο Σαμαράς δείχνει αποφασισμένος, η αλήθεια είναι όμως ότι τίποτα δεν προχωρά, τίποτα δεν κινείται στο κράτος. Οι υπουργοί φοβούνται, οι υπάλληλοι δεν προωθούν το παραμικρό, πιστοί στις παραδόσεις τους. Και φυσικά δεν υπάρχουν ούτε εναλλακτικά σχέδια. Αυτά γίνονται αντιληπτά στην Τρόϊκα και μεταφέρονται στους εταίρους. Γι αυτό και σκληραίνουν οι δηλώσεις γερμανών και μέχρι και ο Γιουνκέρ άρχισε να δαγκώνει.

Αν λοιπόν ο Σαμαράς νομίζει ότι με αυτή την κατάσταση θα πάει στην Μέρκελ, τον Ολάντ, την Λαγκαρντ και εκείνοι θα σπεύσουν να στηρίξουν, πλανάται πλάνη μεγάλη. Για

άλλη μία φορά.

Άγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.