Από την άλλη πλευρά όμως η ρευστότητα του ελληνικού πολιτικού σκηνικού συνεχίζει να υπάρχει, τόσο σε πρακτικό επίπεδο, όσο και επίπεδο σεναρίων, ζυμώσεων και επιθυμητών εξελίξεων. Πέρα από τη συνεύρεση “Ανεξάρτητων Ελλήνων” και “Χρυσής Αυγής” με αφορμή τη συζήτηση περι παραπομπών για τη λίστα Λαγκάρντ που θα γίνει στη Βουλή, παρατηρούμε ή ακούμε και διάφορα άλλα. Παρατηρούμε, ας πούμε, την φθορά που υφίσταται ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. λόγω της ταύτισής του με τους “αντιεξουσιαστές” όλων των ειδών, τη μάχη που βρίσκεται σε εξέλιξη στο εσωτερικό του και εν όψει συνεδρίου, τις αντιφατικές δηλώσεις στελεχών του και τις αγωνιώδεις προσπάθειες που κάνει για να αποστασιοποιηθεί από ακραίες ενέργειες, διατηρώντας ταυτόχρονα κάποιες ισορροπίες.

Από εκεί και πέρα, διακρίνεται μία τάση σταθεροποίησης, ίσως και συσπείρωσης (σε ένα βαθμό βέβαια) στο ΠΑΣΟΚ, δεν ξέρουμε ακόμη τι θα προκύψει στη Βουλή γύρω από τη λίστα Λαγκάρντ, κανείς δεν ξέρει ακόμη πως θα κινηθεί ο Σαμαράς για να αποτελέσει πόλο ενός νέου “Εθνικού Συναγερμού”, ενώ οι ζυμώσεις γύρω από τους Λουκά Παπαδήμο και Φραγκούλη Φράγκο, δεν φαίνεται να έχουν αντικείμενο σε ό,τι αφορά τον πρώτο ή αποτέλεσμα, όσον αφορά τον δεύτερο. Τέλος, να μη ξεχνάμε ότι και το ΚΚΕ πάει για αλλαγή ηγεσίας. Με αυτή την έννοια, μπορεί κάποιος να μιλήσει για “κινούμενη άμμο”, αλλά αυτή σχετίζεται κυρίως με το εσωτερικό των κομμάτων και όχι με την εμφάνιση νέων κομμάτων. Χωρίς όμως να σημαίνει ότι με την πάροδο του χρόνο θα φανούν και οι επιπτώσεις στη δύναμή τους. Και πάντα να έχουμε στο νου μας ότι πάρα πολλά εξαρτώνται από την πορεία της οικονομίας και την αντοχή της κοινωνίας.

Άγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.