Από τη δική της πλευρά η κυβέρνηση σκέπτεται πως θα καταφέρει να φέρει την Τρόϊκα στην Αθήνα για τελευταία, αλλά σημαντική, φορά, λέγοντας ταυτόχρονα ξεκάθαρο «όχι» στις μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό και τις ομαδικές απολύσεις και μισόλογα σε όλα άλλα. Σε σημείο που μερικοί πάλι δεν αποκλείουν σπάσιμο με τους Τροϊκανούς, λες και δεν έφτανε το χουνέρι πριν λίγο καιρό, όταν ο Σαμαράς είπε ότι δεν θέλει να ξαναδεί στα μάτια του ΔΝΤ, Τρόϊκα και μνημόνιο, αλλά να αντιμετωπίσει μόνος, σαν Διγενής Ακρίτας, τις αγορές στα μαρμαρένια αλώνια.

Το ερώτημα είναι αν με όλα αυτά τα τσαλίμια η Τρόϊκα θα έλθει στην Αθήνα για διαπραγματεύσεις. Κάποιοι ειδικοί λένε ότι θα έλθει γιατί όλοι θέλουν να τελειώσει αυτή η φάση της υπόθεσης της Ελλάδας. Όλοι εκτός από το ΔΝΤ που είναι και ο δύσκολος «πελάτης». Εκείνο όμως που παρατηρείται είναι ότι δεν ακούγεται τελευταία το περιβόητο «χρέος», λες και δεν αφορά κανένα, μετά την ανακήρυξή του από τον Ρέγκλινγκ (και τον Βενιζέλο) ως βιώσιμο. Αν και υποτίθεται ότι θα πρέπει να αποφασιστεί τι θα γίνει με αυτό ως το τέλος του χρόνου. Με την προϋπόθεση ότι όλα τα υπόλοιπα, δηλαδή οι εκκρεμότητες, θα έχουν ρυθμιστεί έγκαιρα. Μπορεί όμως να γίνει κάτι τέτοιο, όταν είναι ανοιχτά τόσα πολλά θέματα; Δύσκολο, πολύ δύσκολο. Κάτι βέβαια που προσθέτει στην όλη αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει την κατάσταση στην Ελλάδα.

Κατά τα άλλα, μην περιμένετε καμία στοιχειώδη συνεννόηση μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Εκτός από το ό,τι δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης για πολιτικούς λόγους, υπάρχουν και οι προσωπικοί λόγοι. Οι Σαμαράς και Βενιζέλος δεν μπορούν να μυρίσουν τον Τσίπρα και τούμπαλιν.

Άγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.