Η πρώτη αιτία της αύξησης της εγκληματικότητας σε καθημερινή βάση και σε ποικιλία μορφών, οφείλεται στη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία. Μία κοινωνία που έχει «ξεφύγει» σε σημαντικό βαθμό από τον «νόμο και την τάξη», με την έννοια ότιείναι απαραίτητα συστατικά των οργανωμένων κοινωνιών και όχι εργαλεία καταπίεσης των δημοκρατικών δικαιωμάτων του πολίτη.
Η εκτεταμένη διαφθορά που επικρατεί σε κάθε τομέα και η συνεχής παραβίαση του νόμου, ή η απόπειρα παραβίασης του νόμου σε όλες τις πτυχές τηςδραστηριότητας, αποτελούν πλέον βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας. Η ασυδοσία τείνει να επικρατήσει ολοκληρωτικά.
Σ΄αυτό το πλαίσιο είναι φυσικό και αναμενόμενο να αυξηθεί η εγκληματικότητα. Όταν μάλιστα στην σχεδόν πλήρη υποβάθμιση κάθε έννοιας «νόμου και τάξης» προστίθενται η επικράτηση της νοοτροπίας του εύκολου πλουτισμού, η θεοποίηση της λεγόμενης «γκλαμουριάς», η κατάρρευση κάθε έννοιας αξιοκρατίας, η αγνόηση του «πόθεν έσχες» έστω και στοιχειωδώς, ο θρίαμβος του «μέσου», η πάρα πολύ κακή διαπαιδαγώγηση των νεότερων γενιών από τους γονείς, η καταβύθιση της παιδείας, ο γιγαντισμός της μαύρης οικονομίας και βεβαίως σε αρκετό βαθμό η εισβολή απελπισμένων ή και κακοποιών στοιχείων μεταξύ των οικονομικών μεταναστών.
Κυρίαρχο όμως ρόλο παίζει επίσης η πλήρης ανικανότητα της κρατικής μηχανής και ειδικότερα των μηχανισμών ελέγχου, στους οποίους περιλαμβάνεται η αστυνομία, αλλά και η συμπεριφορά των μήντια, που συχνά έμμεσα, αλλά σαφώς, παίρνουν το μέρος των παραβατών. Τους αντιμετωπίζουν σαν «κατατρεγμένους»που διώκονται από τις δυνάμεις καταστολής και καταπίεσης.
Τα κοινωνικά αίτια της αύξησης της εγκληματικότητας ίσως να χωρούν κάποια συζήτηση, καθώς μπορεί να δι8αφέρουν οι γνώμες των παρατηρητών και αναλυτών.
Η ανικανότητα όμως της ελληνικής αστυνομίας να παίξει τον ρόλο της είναι πλέον αυταπόδεικτη, σε όσους κυκλοφορούν και ενεργούν σ΄ αυτόν τον τόπο. Ολοι ψάχνουν για τους λόγους, όταν μάλιστα είναι πολυπληθής για το μέγεθος του πληθυσμού και της χώρας, αλλά τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά.
Η ΕΛ.ΑΣ., ως δημόσια υπηρεσία διακρίνεται από την ανικανότητα που επικρατεί σε όλον τον κρατικό μηχανισμό, μόνο που τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα στην περίπτωσή της.
Εχει παράδοση στις μικρόνοες ηγεσίες, είναι μέχρι το μεδούλι βυθισμένη στον κομματισμό και στο «μέσο» και είναι βουτηγμένη στη διαφθορά, καθώς βρίσκεται σε μόνιμη επαφή με το έγκλημα του κοινού ποινικού δικαίου, που υποτίθεται όχι έχει σαν αποστολή να διώκει.
Η ανικανότητα της ΕΛ.ΑΣ. φαίνεται σε όλη την διαδικασία της αντιμετώπισης της εγκληματικότητας. Στην πρόληψη, στην καταστολή και στην εξιχνίαση.
Η αναφορά του γενικού αστυνομικού διευθυντή Αττικής που δημοσίευσαν «ΤΑ ΝΕΑ» είναι αποκαλυπτική και δεν χωρά αμφισβήτηση
Αγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.