Το νόμισμα που «έκλεψε την παράσταση» ήταν αυτό των 50 δραχμών του 1876, το οποίο πουλήθηκε για 162.000 ευρώ σε ξένο αγοραστή.

Το συγκεκριμένο ελληνικό νόμισμα κόπηκε το 1876 στο νομισματοκοπείο των Παρισίων σε 182 αντίτυπα. Ήταν τότε μία πρόθεση του ελληνικού κράτους να προβάλει εκσυγχρονισμό και να δείξει πως ακολουθούσε τα ευρωπαϊκά πρότυπα κοπής μεγάλων χρυσών νομισμάτων.

Άλλο ένα νόμισμα που δημοπρατήθηκε ήταν οι 5 δραχμές του 1833, στο ποσό των 8.500 ευρώ. Είναι το πρώτο ασημένιο νόμισμα που κόπηκε στο Νομισματοκοπείο Αθηνών, το 1843 (με ημερομηνία 1833), με σήμα την κουκουβάγια, ενώ προηγουμένως κόβονταν στο νομισματοκοπείο του Μονάχου και του Παρισιού. Παρόλο που το συγκεκριμένο νόμισμα δεν βρισκόταν σε τόσο καλή κατάσταση, έχει μεγάλη συλλεκτική αξία λόγω σπανιότητας.

Σε γενικά πλαίσια, όλα τα νομίσματα του Όθωνα σε καλή κατάσταση έχουν υψηλή συλλεκτική αξία -και κυρίως τα χάλκινα.

Οι 100 δραχμές του 1935, proof, ένα νόμισμα που επίσης δημοπρατήθηκε στην Ελβετία στη συγκεκριμένη δημοπρασία, έφτασε στο ποσό των 32.000 ευρώ. Είναι ένα αναμνηστικό νόμισμα για την παλινόρθωση της μοναρχίας (1935) που εκδόθηκε σε πολύ λίγα αντίτυπα από ιδιωτικό νομισματοκοπείο του Λονδίνου το 1940. Σημειωτέον ότι το ελληνικό κράτος, ενώ τα παρήγγειλε, δεν είχε τα χρήματα να τα πληρώσει, με αποτέλεσμα η εταιρεία έκδοσης να τα διαθέσει σε ιδιώτες συλλέκτες, για να καλύψει τα έξοδά της.

Τέλος, ακόμα ένα νόμισμα που δημοπρατήθηκε, είναι το πεντόλιρο του 1893/Victoria 5 pounds, proof: Μία ειδική κοπή ένους τύπου που κυκλοφόρησε παγκοσμίως. Το Ηνωμένο Βασίλειο με αποικίες παγκοσμίως έκανε τα νομίσματά του, όπως τη λίρα και το πεντόλιρο, μια μονάδα που αναγνωριζόταν σε όλον τον κόσμο από Ευρώπη μέχρι και τα βάθη της Ασίας. Το ποσό της πώλησης αυτής ανήλθε στα 29.000 ευρώ.