Όπως μεταδίδουν τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, το πρωί της Δευτέρας (27/1) οι ισραηλινές δυνάμεις άρχισαν να αποσύρονται από τον «άξονα Νετζαρίμ» προκειμένου να επιστρέψουν οι εκτοπισμένοι.
Το άνοιγμα του δρόμου καθυστέρησε δύο ημέρες εξαιτίας της διαμάχης Χαμάς-Ισραήλ, καθώς η κυβέρνηση Νετανιάχου υποστήριξε ότι η οργάνωση είχε αλλάξει τη σειρά των ομήρων που απελευθερώνονται ως αντάλλαγμα εκατοντάδων Παλαιστίνιων κρατουμένων.
Την Κυριακή (26/1), δεκάδες χιλιάδες εκτοπισμένοι, σύμφωνα με την Πολιτική Προστασία, εμποδίστηκαν από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις να επιστρέψουν στις κοινότητες στον βορρά, μέσω διέλευσης από τον διάδρομο Νετζαρίμ, που κόβει στα δυο την μικρή παραθαλάσσια παλαιστινιακή περιοχή.
Το Ισραήλ δικαιολόγησε την άρνησή του λέγοντας ότι δεν αφέθηκε ελεύθερη η 27χρονη άμαχη Αρμπέλ Γεχούντ και ότι δεν έχει λάβει κατάλογο με την κατάσταση των ομήρων που θα αφεθούν ελεύθεροι.
Ωστόσο, το βράδυ της Κυριακής ανακοινώθηκε τελικά ότι σημειώθηκε πρόοδος στις διαπραγματεύσεις κι ότι η Χαμάς αναμένεται να αφήσει ελεύθερους τρεις ομήρους την Πέμπτη (30/1) και κατόπιν άλλους τρεις το Σάββατο 1η Φεβρουαρίου.
«Στο πλαίσιο αυτών των διευθετήσεων το Ισραήλ θα επιτρέψει από το πρωί τη διέλευση των Γαζαίων προς τη βόρεια Λωρίδα της Γάζας», ανακοινώθηκε από το γραφείο του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Το ταξίδι της επιστροφής
Σύμφωνα με το BBC, πάνω από μισό εκατομμύριο εκτοπισμένοι, οι οποίοι είχα βρει καταφύγιο σε καταυλισμούς ή σχολεία που είχαν μετατραπεί σε καταφύγια στη νότια Γάζα, περίμεναν να γυρίσουν στα σπίτια, ελπίζοντας ότι θα βρουν κάτι απ’ όσα άφησαν όρθιο.
Μιλώντας στο Al Jazeera, ένας από τους εκτοπισμένους δήλωσε: «Θα αρχίσω να ξαναχτίζω το σπίτι μου – τούβλο με τούβλο, τοίχο με τοίχο. Θα ξεκινήσουμε απομακρύνοντας τα συντρίμμια και θα το ξαναχτίσουμε από την αρχή».
«Μετά από 15 μήνες πόνου αυτή είναι μια μέρα χαράς. Παρόλο που τα σπίτια μας έχουν καταστραφεί, ολόκληρος ο Βορράς έχει μετατραπεί σε καμένη γη. Παρά τον πόνο μας, τη θλίψη μας, την καταστροφή, αυτή είναι μια μέρα νίκης», σημείωσε.
Μία γυναίκα που, επίσης, επιστρέφει το θύλακα, η Νιρμίν Μουσαμπέχ, σε δηλώσεις της στο BBC, είπε: «Θέλω να πάω στο σπίτι μου και στη γη μου στην οποία μεγάλωσα. Η χαρά μου είναι να βρίσκομαι στο σπίτι μου – είτε στέκεται όρθιο είτε έχει κατεδαφιστεί».
Μία άλλη Παλαιστίνια, η Γκάντα Ουντάχ ανυπομονεί για την επανένωση με τις κόρες της τις οποίες έχει να δει πάνω από έναν χρόνο: «Περιμένω αυτή τη στιγμή για περισσότερους από 15 μήνες», λέει. «Είναι σαν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Σκοπεύω να επιστρέψω στη βόρεια Γάζα το συντομότερο δυνατό, γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη στη συμφωνία».
«Πρέπει να πάω με τα πόδια και είναι μεγάλη απόσταση, πάνω από 15 χιλιόμετρα, και είναι εκατοντάδες, χιλιάδες άνθρωποι που επιστρέφουν», πρόσθεσε.
